यत्करोत्येकरात्रेण वृषलीसेवनाद्द्विजः । तद्भैक्ष्यभुग्जपन्नित्यं त्रिभिर्वर्षैर्व्यपोहति
yatkarotyekarātreṇa vṛṣalīsevanāddvijaḥ | tadbhaikṣyabhugjapannityaṃ tribhirvarṣairvyapohati
Dosa apa pun yang ditanggung seorang dvija dalam satu malam karena bergaul dengan vṛṣalī, ia menyingkirkannya dengan hidup dari sedekah dan melakukan japa setiap hari selama tiga tahun.
Unspecified in the snippet (context: Śiva instructing Pārvatī in Śrāddhakalpa)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Listener: Ṛṣis (frame)
Scene: A twice-born ascetic-householder in transition: carrying a begging bowl, walking at dawn along a sacred shore/ghāṭa, softly chanting japa with mālā; three-year cycle suggested by changing seasons in a triptych-like composition.
Purāṇic dharma pairs transgression with a defined path of purification—discipline, humility (alms-living), and sustained mantra-practice.
The chapter belongs to Prabhāsa-kṣetra māhātmya, though the verse is primarily about prāyaścitta rather than a specific tīrtha act.
Atonement: live on alms (bhaikṣya) and perform daily japa for three years to remove the stated demerit.