चरितैरञ्चितं विष्णोस्तल्लोके वैष्णवं विदुः । त्रयोविंशतिसाहस्रं पुराणं तत्प्रकीर्तितम्
caritairañcitaṃ viṣṇostalloke vaiṣṇavaṃ viduḥ | trayoviṃśatisāhasraṃ purāṇaṃ tatprakīrtitam
Purāṇa yang dihiasi oleh kisah-kisah suci perbuatan Viṣṇu, di dunia dikenal sebagai Vaiṣṇava; Purāṇa itu termasyhur berjumlah dua puluh tiga ribu śloka.
Sūta (Lomaharṣaṇa) — deduced (enumerative description of Purāṇas)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Listener: Ṛṣis/assembly (contextual)
Scene: A manuscript illuminated with scenes of Viṣṇu’s avatāras (Matsya, Kūrma, Varāha, Narasiṃha, Vāmana, Rāma, Kṛṣṇa) while sages declare it ‘Vaiṣṇava’ and note its verse-count.
Devotional remembrance of Viṣṇu through sacred narratives is a recognized path of dharma preserved in Purāṇic literature.
The broader glorification is embedded in the Prabhāsa-kṣetra māhātmya discourse, though this verse itself focuses on Purāṇa identification.
No specific rite is prescribed; it states the defining content and traditional verse-count of the Vaiṣṇava Purāṇa.