आराध्य तत्र देवेशं देवानां प्रपितामहम् । वायुभक्षा निराहारा तोषयामास शंकरम्
ārādhya tatra deveśaṃ devānāṃ prapitāmaham | vāyubhakṣā nirāhārā toṣayāmāsa śaṃkaram
Setelah memuja di sana Sang Deva-īśa, leluhur agung para dewa, Sāvitrī—yang hidup hanya dari udara dan berpuasa dari makanan—menyenangkan hati Śaṅkara.
Īśvara (Śiva)
Tirtha: Brahmakūṇḍa
Type: kund
Listener: Devī
Scene: Sāvitrī in ascetic posture near a sacred tank and liṅga shrine, minimal ornaments, controlled breath, offering flowers and water; Śiva’s presence felt as a luminous, tranquil force responding to her tapas.
Austerity and disciplined worship (tapas) are presented as powerful means to win Śiva’s grace at a sacred site.
The area near Brahmakūṇḍa in Prabhāsa-kṣetra, within the third Bhairava context.
Tapas characterized by fasting (nirāhāra) and ‘living on air’ (vāyu-bhakṣā) while worshiping Śaṅkara.