ज्ञानार्थं च भ्रमन्मर्त्यो विद्यास्थानेषु सर्वशः । सद्यो ज्ञानं सद्गुरुतो दीपार्चिरिव निर्मला
jñānārthaṃ ca bhramanmartyo vidyāsthāneṣu sarvaśaḥ | sadyo jñānaṃ sadguruto dīpārciriva nirmalā
Walau manusia fana mengembara ke segala tempat demi pengetahuan, namun dari Satguru sejati seketika terbit jñāna yang murni—laksana nyala pelita yang tak bernoda.
Skanda (deduced from Nāgarakhaṇḍa Tīrthamāhātmya didactic narration)
Type: kshetra
Scene: A weary seeker who has wandered among many seats of learning finally sits before a serene guru; a single lamp burns with a spotless flame, symbolizing instant clarity.
Scriptural roaming is secondary; direct, purifying insight is kindled by a realized teacher.
No particular tirtha is named; the verse emphasizes the ‘living tirtha’ of the sadguru in the pilgrim’s journey.
Seeking refuge in and learning from a sadguru is implied; no formal ritual act is specified.