यस्त्वया प्रेषितः कल्य शिष्यो ब्राह्मणसत्तमः । शांत्यर्थं प्रेषणीयश्च भूयोऽप्येवं गृहे मम
yastvayā preṣitaḥ kalya śiṣyo brāhmaṇasattamaḥ | śāṃtyarthaṃ preṣaṇīyaśca bhūyo'pyevaṃ gṛhe mama
Wahai yang membawa keberkahan, muridmu yang unggul di antara para brahmana, yang dahulu engkau utus, hendaknya kembali diutus ke rumahku demi śānti, ketenteraman suci.
Rāja (King)
Listener: Śākalya
Scene: The king, hands folded, requests Śākalya to send the excellent disciple again; Śākalya listens with composed authority; a disciple’s silhouette or empty seat hints at Yājñavalkya’s absence.
When disturbed, one should seek śānti through rightful, dharmic guidance—approaching learned persons with propriety.
No particular tīrtha is named in this verse; it remains within the chapter’s broader sacred-context narrative.
A śānti-purpose visit/service by a qualified Brahmin disciple is requested (a pacificatory rite by implication).