Adhyaya 122

Verse 1

सूत उवाच । एतद्वः सर्वमाख्यातं यत्पृष्टोस्मि द्विजोत्तमाः । यथा स निहतो देव्या महिषाख्यो दनूत्तमः

Sūta bersabda: Wahai para dvija yang utama, telah kuceritakan kepada kalian semuanya yang kalian tanyakan—bagaimana Mahiṣa, yang terkemuka di antara para Dānava, dibinasakan oleh Sang Dewi.

Verse 2

सांप्रतं कीर्तयिष्यामि कथां पातकनाशिनीम् । केदारसंभवां पुण्यां तां शृणुध्वं समाहिताः

Kini akan kukidungkan sebuah kisah pemusnah dosa—suci, penuh pahala, dan bersumber dari Kedāra. Dengarkanlah dengan batin yang terpusat.

Verse 3

ऋषय ऊचुः । केदारः श्रूयते सूत गंगाद्वारे हिमाचले । स कथं चेह संप्राप्तः सर्वं विस्तरतो वद

Para ṛṣi berkata: Wahai Sūta, Kedāra dikenal berada di Gaṅgādvāra pada Himācala. Lalu bagaimana ia sampai hadir di sini? Ceritakanlah semuanya dengan rinci.

Verse 4

सूत उवाच । एतत्सत्यं गिरौ तस्मिन्स्वयंभूः संस्थितः प्रभुः । परं तत्र वसेद्देवो यावन्मासाष्टकं द्विजाः

Sūta berkata: Ini benar—di gunung itu Tuhan Yang Swayambhū (menampakkan diri sendiri) bersemayam. Namun, wahai para dvija, Sang Dewa tinggal di sana hanya selama delapan bulan.

Verse 5

यावद्घर्मश्च वर्षा च तावत्तत्र वसेत्प्रभुः । शीतकाले पुनश्चात्र क्षेत्रे संतिष्ठते सदा

Selama musim panas dan musim hujan berlangsung, Sang Prabhu berdiam di sana; dan lagi, pada musim dingin pun, di kṣetra suci ini Ia senantiasa tetap bersemayam.

Verse 6

ऋषय ऊचुः । किं तत्कार्यं वसेद्येन क्षेत्रे मासचतुष्टयम् । हिमाचले यथैवाष्टौ सूतपुत्र वदस्व नः

Para ṛṣi berkata: “Untuk tujuan apakah seseorang seharusnya tinggal di kṣetra suci ini selama empat bulan—dan demikian pula delapan bulan di Himācala? Wahai putra Sūta, katakanlah kepada kami.”

Verse 7

सूत उवाच । पूर्वं स्वायंभुवस्यादौ मनोर्दैत्यो महाबलः । हिरण्याक्षो महातेजास्तपोवीर्यसमन्वितः

Sūta berkata: “Dahulu, pada permulaan Svāyambhuva Manvantara, ada seorang Daitya yang sangat perkasa pada masa Manu—Hiraṇyākṣa, bercahaya gemilang dan dianugerahi daya yang lahir dari tapa.”

Verse 8

तैर्व्याप्तं जगदेतद्धि निरस्य त्रिदशाधिपम् । यज्ञ भागाश्चदेवानां हृता वीर्यप्रभावतः

Oleh mereka dunia ini benar-benar dikuasai, setelah mengusir penguasa Tiga Puluh (Indra); dan dengan kekuatan pengaruh keperkasaan mereka, bagian-bagian persembahan yajña milik para dewa pun dirampas.

Verse 9

अथ शक्रः सुरैः सार्धं गंगाद्वारं समाश्रितः । तपस्तेपे सुदुःखार्तो राज्यश्रीपरिवर्जितः

Kemudian Śakra (Indra), bersama para dewa, berlindung di Gaṅgādvāra. Diliputi duka yang amat dalam dan kehilangan kemuliaan kerajaan, ia menjalankan tapa yang suci.

Verse 10

तस्यैवं तप्यमानस्य तपस्तीव्रं महात्मनः । माहिषं रूपमास्थाय निश्चक्राम धरातलात्

Ketika sang mahātmā demikian menekuni tapa yang sangat keras, tapanya menjadi amat dahsyat. Saat itu Sang Bhagavān mengambil wujud kerbau dan muncul dari permukaan bumi.

Verse 11

स्वयमेव महादेवस्ततः शक्रमुवाच ह । केदारयामि मे शीघ्रं ब्रूहि सर्वं सुरोत्तम । दैत्यानामथ सर्वेषां रूपेणानेन वासव

Lalu Mahādeva sendiri bersabda kepada Śakra: “Wahai yang terbaik di antara para dewa, katakanlah segera semuanya kepada-Ku. Wahai Vāsava, dalam wujud ini Aku akan membelah dan menumpas semua Daitya.”

Verse 12

इन्द्र उवाच । हिरण्याक्षो महादैत्यः सुबाहुर्वक्र कन्धरः । त्रिशृंगो लोहिताक्षश्च पंचैतान्दारय प्रभो । हतैरेतैर्हतं सर्वं दानवानामसंशयम्

Indra berkata: “Hiraṇyākṣa adalah Daitya yang agung; juga Subāhu, Vakrakandhara, Triśṛṅga, dan Lohitākṣa. Wahai Prabhu, belahlah dan binasakan kelima ini; bila mereka gugur, seluruh Dānava pasti gugur.”

Verse 13

किमन्यैः कृपणैर्ध्वस्तैर्यैः किंचिन्नात्र सिध्यति । तस्य तद्वचनश्रुत्वा भगवांस्तूर्णमभ्यगात् । यत्र दानवमुख्योऽसौ हिरण्याक्षो महाबलः

“Apa guna musuh lain yang hina dan telah dihancurkan, yang tak menghasilkan apa pun di sini?” Mendengar ucapannya, Bhagavān segera berangkat ke tempat Hiraṇyākṣa yang perkasa, pemimpin para Dānava, berada.

Verse 14

अथ तं दूरतो दृष्ट्वा महिषं पर्वतोपमम् । आयातं रौद्ररूपेण दानवाः सर्वतश्च ते

Kemudian, dari kejauhan mereka melihat kerbau itu, laksana gunung wujudnya, datang mendekat dengan rupa murka yang dahsyat; para Dānava pun berkumpul dari segala penjuru.

Verse 15

ततो जघ्नुश्च पाषाणैर्लगुडैश्च तथापरे । क्ष्वेडितास्फोटितांश्चक्रुस्तथान्ये बलगर्विताः

Lalu sebagian memukulnya dengan batu dan gada; yang lain, mabuk oleh kesombongan kekuatan, melontarkan teriakan mengancam, bertepuk tangan dan menjentikkan jari sebagai pamer keangkuhan.

Verse 16

अथवमन्य तान्देवः प्रहारं लीलया ददौ । यत्रास्ते दानवेन्द्रोऽसौ चतुर्भिः सचिवैः सह

Kemudian Sang Bhagavān, mengabaikan mereka, menghantam dengan mudah bagaikan permainan, lalu maju ke tempat raja para Dānava berdiri bersama empat menterinya.

Verse 17

ततः शस्त्रं समुद्यम्य यावद्धावति सम्मुखः । तावच्छृंगप्रहारेण सोनयद्यमसादनम्

Kemudian, ketika musuh mengangkat senjata dan menerjang dari depan, Sang Bhagavān dengan satu hantaman tanduk mengirimnya ke kediaman Yama.

Verse 18

हत्वा तं सचिवान्पश्चात्सुबाहुप्रमुखांश्च तान् । जघान हन्यमानोऽपि समन्ताद्दानवैः परैः

Sesudah membunuhnya, Ia pun menewaskan para menteri itu—yang dipimpin Subāhu; dan meski diserang dari segala arah oleh Dānava yang tersisa, Ia tetap menumbangkan yang lain satu demi satu.

Verse 19

न तस्य लगते क्वापि शस्त्रं गात्रे कथंचन । यत्नतोऽपि विसृष्टं च लब्धलक्षैः प्रहारिभिः

Pada tubuhnya, di mana pun dan bagaimanapun, tiada senjata dapat melekat; meski para penyerang melempar dengan segenap daya setelah membidik dengan tepat.

Verse 20

एवं पंच प्रधानास्तान्हत्वा दैत्यान्महेश्वरः । भूयो जगाम तं देशं यत्र शक्रो व्यवस्थितः । अब्रवीच्च प्रहष्टात्मा ततः शक्रं तपोन्वितम्

Demikianlah, setelah menewaskan lima Daitya utama itu, Maheśvara kembali ke tempat Śakra (Indra) berjaga; dengan hati bersukacita Ia pun berbicara kepada Śakra yang kaya tapa.

Verse 22

मत्तोऽन्यदपि देवेश वरं प्रार्थय वांछितम् । कैलासशिखरं येन गच्छामि त्वरयाऽन्वितः

(Śiva bersabda:) “Wahai Dewa-īśa, mohonlah dariku anugerah lain sesuai kehendakmu—agar dengan itu Aku dapat segera menuju puncak Kailāsa.”

Verse 23

इन्द्र उवाच । अनेनैव हि रूपेण तिष्ठ त्वं चात्र शंकर । त्रैलोक्यरक्षणार्थाय धर्माय च शिवाय च

Indra berkata: “Wahai Śaṅkara, tinggallah di sini dalam wujud ini juga—demi perlindungan tiga dunia, demi dharma, dan demi kesejahteraan suci.”

Verse 24

श्रीभगवानुवाच । एतद्रूपं मया शक्र कृतं तस्य वधाय वै । अवध्यः सर्वभूतानां यतोन्येषां मया हतः

Sang Bhagavān bersabda: “Wahai Śakra, wujud ini Kuperbuat sungguh untuk membunuhnya; sebab ia tak dapat dibunuh oleh makhluk mana pun—maka ia tewas oleh-Ku, bukan oleh yang lain.”

Verse 25

तस्मादत्रैव ते वाक्यात्स्थास्यामि सुर सत्तम । अनेनैव तु रूपेण मोक्षदः सर्वदेहिनाम्

Karena itu, atas sabdamu aku akan tinggal di sini juga, wahai yang terbaik di antara para dewa; dan dalam wujud inilah aku akan menganugerahkan moksha kepada semua makhluk berjasad.

Verse 26

एवमुक्त्वा विरूपाक्षश्चक्रे कुंडं ततः परम् । शुद्धस्फटिकसंकाशं सुस्वादुक्षीरवत्प्रियम्

Setelah berkata demikian, Virūpākṣa (Śiva) kemudian membentuk sebuah kund suci; ia berkilau laksana kristal murni, dan airnya dicintai—manis rasanya seperti susu.

Verse 27

ततः प्रोवाच देवेन्द्रं मेघगंभीरया गिरा । शृण्वतां सर्वदेवानां भगवांस्त्रिपुरातकः

Kemudian Bhagavān Tripurāntaka, sementara semua dewa mendengarkan, menyapa Devendra dengan suara sedalam gemuruh awan.

Verse 28

यो मां दृष्ट्वा शुचिर्भूत्वा कुंडमेतत्प्रपश्यति । त्रिः पीत्वा वामसव्येन द्वाभ्यां चैव ततो जलम्

Barang siapa setelah memandang-Ku dan menjadi suci, menatap kund ini—setelah menyeruput airnya tiga kali, lalu mengambil air itu dengan tangan kiri dan kanan…

Verse 30

वामेन मातृकं पक्षं दक्षिणेनाथ पैतृकम् । उभाभ्यामथ चात्मानं कराभ्यां मद्वचो यथा

Dengan tangan kiri hendaknya menyucikan sisi keibuan, dan dengan tangan kanan sisi kebapaan; kemudian dengan kedua tangan menyucikan diri sendiri—tepat sebagaimana sabda-Ku.

Verse 31

इन्द्र उवाच । अहमागत्य नित्यं त्वां स्वर्गाद्वृषभवाहन । अत्रस्थं पूजयिष्यामि पास्यामि च तथोदकम्

Indra bersabda: “Wahai Tuhan berpanji Lembu, setiap hari aku akan datang dari surga ke sini, memuja-Mu saat Engkau bersemayam di tempat ini, dan aku pun akan meminum air suci ini.”

Verse 32

के दारयामि यत्प्रोक्तं त्वया महिषरूपिणा । केदार इति नाम्ना त्वं ततः ख्यातो भविष्यसि

“Apa yang Engkau sabdakan ketika berwujud kerbau akan kupikul dan kutegakkan. Karena itu, Engkau kelak akan termasyhur dengan nama ‘Kedāra’.”

Verse 33

श्रीभगवानुवाच । यद्येवं कुरुषे शक्र ततो दैत्यभयं न ते । भविष्यति परं तेजो गात्रे संपत्स्यतेऽखिलम्

Bhagavān bersabda: “Wahai Śakra, jika engkau berbuat demikian, maka tiada lagi ketakutan bagimu terhadap para Dānava. Cahaya tertinggi akan bangkit dan meresapi seluruh tubuhmu.”

Verse 34

एवमुक्तः सहस्राक्षस्ततः प्रासादमुत्तमम् । तदर्थं निर्मयामास साध्वालोकं मनोहरम्

Setelah menerima petunjuk demikian, Sahasrākṣa (Indra) lalu membangun sebuah prasāda yang unggul untuk maksud itu—indah, menawan, dan layak dipandang oleh para saleh.

Verse 35

ततः प्रणम्य तं देवमनुमन्त्र्य ततः परम् । जगाम निजमावासं मेरुशृंगाग्रसंस्थितम्

Kemudian, setelah bersujud kepada Dewa itu dan memohon pamit dengan penghormatan yang semestinya, ia pergi ke kediamannya sendiri yang terletak di puncak Gunung Meru.

Verse 36

ततश्चागत्य नित्यं स स्वर्गाद्देवस्य शूलिनः । केदारस्य सुभक्त्याढ्यां पूजां चक्रे समाहितः

Sesudah itu, ia datang setiap hari dari surga dan dengan batin terpusat melaksanakan pemujaan yang sarat bhakti kepada Kedāra, Tuhan pemegang trisula.

Verse 37

मन्त्रोदकं च त्रिः पीत्वा ययौ ब्राह्मणसत्तमाः । कस्यचित्त्वथ कालस्य यावत्तत्र समाययौ

Setelah meminum air yang disucikan mantra tiga kali, brāhmaṇa terbaik itu pun berangkat. Setelah beberapa waktu berlalu, ia datang kembali ke tempat yang sama.

Verse 38

तावद्धिमेन तत्सर्वं गिरेः शृंगं प्रपूरितम् । तच्च कुण्डं स देवश्च प्रासादेन समन्वितः

Pada saat itu, seluruh puncak gunung telah dipenuhi salju. Lalu tampaklah kuṇḍa suci itu, dan Sang Dewa pun hadir—dilengkapi prāsāda yang elok.

Verse 39

ततो दुःखपरीतात्मा भक्त्या परमया युतः । तां दिशं प्रणिपत्योच्चैर्जगाम निजमंदिरम्

Kemudian, meski hatinya diliputi duka, ia tetap bersatu dengan bhakti tertinggi; ia bersujud penuh hormat ke arah itu lalu kembali ke kediamannya sendiri.

Verse 40

एवमागच्छतस्तस्य गतं मासचतुष्टयम् । अपश्यतो महादेवं दिदृक्षागतचेतसः

Demikianlah, ketika ia terus datang dan pergi, empat bulan pun berlalu. Namun ia belum juga melihat Mahādeva, meski batinnya teguh dalam kerinduan untuk memandang-Nya.

Verse 41

ततः प्राप्ते पुनर्विप्रा घर्मकाले हिमालये । संयातो दृक्पथं देवः स तथारूपसंस्थितः

Kemudian, wahai para brāhmaṇa, ketika musim panas kembali di Himālaya, Sang Dewa pun masuk ke dalam jangkauan pandangan—menampakkan diri dan teguh bersemayam dalam rupa yang sama itu.

Verse 42

ततः पूजां विधायोच्चैश्चातुर्मास्यसमुद्भवाम् । गीतवाद्यादिकं चक्रे तत्पुरः श्रद्धयान्वितः

Lalu, setelah melaksanakan pemujaan yang semestinya sesuai laku Cāturmāsya, ia mempersembahkan di hadapan-Nya nyanyian, alat musik, dan sebagainya—dengan hati penuh śraddhā.

Verse 43

अथ देवः समालोक्य तां श्रद्धां तस्य गोपतेः । प्रोवाच दर्शनं गत्वा भगवांस्त्रिपुरांतकः

Kemudian Bhagavān Tripurāntaka, melihat śraddhā sang gopati itu, datang menghadap untuk memberi darśana dan bersabda kepadanya.

Verse 44

परितुष्टोऽस्मि देवेश भक्त्या चानन्ययाऽनया । तस्मात्प्रार्थय दास्यामि यं कामं हृदिसंस्थितम्

“Wahai Deva-īśa, Aku sungguh berkenan oleh bhakti-mu yang tunggal ini. Maka mohonlah—apa pun hasrat yang bersemayam di hatimu, akan Kuberikan.”

Verse 45

शक्र उवाच । तव प्रसादात्संजातं ममैश्वर्यमनुत्तमम् । यत्किंचित्त्रिषु लोकेषु तत्सर्वं गृहसंस्थितम्

Śakra berkata: “Berkat prasāda-Mu, telah timbul bagiku kedaulatan yang tiada banding. Apa pun yang ada di tiga dunia, semuanya tegak terjamin dalam wilayahku.”

Verse 46

तस्माद्यदि प्रसादं मे करोषि वृषभध्वज । वरं वा यच्छसि प्रीतस्तत्कुरुष्व वचो मम

Karena itu, bila Engkau berkenan menganugerahkan rahmat kepadaku, wahai Vṛṣabhadhvaja (yang berpanji lembu), atau bila Engkau ridha memberi anugerah—maka penuhilah permohonanku ini.

Verse 47

पर्वतोऽयं भवेद्गम्यो मासानष्टौ सुरेश्वर । यावन्मीनस्थितो भानुः प्रगच्छति श्रुतं मया

Wahai Penguasa para dewa, telah kudengar bahwa gunung ini dapat didatangi selama delapan bulan—selama Bhānu, Sang Surya, melintas ketika bersemayam di rasi Mīna (Pisces).

Verse 48

ततः परमगम्यश्च हिमपूरेण संवृतः । यदा स्याच्चतुरो मासान्यावत्कुम्भगतो रविः

Sesudah itu, gunung ini menjadi amat sukar dicapai, terselubung oleh salju tebal—keadaan ini berlangsung empat bulan, hingga Ravi (Surya) memasuki rasi Kumbha (Aquarius).

Verse 49

संजायतेऽप्यगम्यश्च ममापि त्रिपुरांतक । किं पुनः स्वल्पसत्त्वानां नरादीनां सुरेश्वर

Wahai Tripurāntaka, bahkan bagiku pun ia menjadi tak terjangkau; apalagi bagi makhluk yang lemah—manusia dan sejenisnya, wahai Penguasa para dewa.

Verse 50

तस्मात्स्वर्गेऽथ पाताले मर्त्ये वा त्रिदशेश्वर । कुरुष्वानेनरूपेण स्थितिं मासचतुष्टयम् । येन न स्यात्प्रतिज्ञाया हानिर्मम सुरेश्वर

Karena itu—baik di svarga, di pātāla, maupun di martya—wahai Penguasa para Tridaśa, bersemayamlah dalam wujud ini selama empat bulan, agar nazarku tidak gugur, wahai Penguasa para dewa.

Verse 51

सूत उवाच । ततो देवश्चिरं ध्यात्वा प्रोवाच बलसूदनम् । परं संतोषमापन्नो मेघनिर्घोषनिःस्वनम्

Sūta berkata: kemudian sang dewa, setelah lama bermeditasi, bersabda kepada Balasūdana; dengan sukacita agung, suaranya bergema laksana gemuruh awan.

Verse 52

आनर्तविषये क्षेत्रं हाटकेश्वरसंज्ञितम् । अस्मदीयं सहस्राक्ष विद्यते धरणीतले

Di wilayah Ānarta ada sebuah kṣetra suci bernama Hāṭakeśvara; itu milik kami, wahai Sahasrākṣa, dan ada di muka bumi ini.

Verse 53

तत्राहं वृश्चिकस्थेऽर्के सदा स्थास्यामि वासव । यावत्कुम्भस्य पर्यंतं तव वाक्यादसंशयम्

Di sana, wahai Vāsava, aku akan senantiasa bersemayam—sejak Matahari berada di Scorpio hingga akhir Aquarius—demi sabdamu, tanpa ragu.

Verse 54

तस्मात्तत्र द्रुतं गत्वा कृत्वा प्रासादमुत्तमम् । मम रूपं प्रतिष्ठाप्य कुरुपूजा यथोचिताम् । येन तत्र निजं तेजो धारयामि तवार्थतः

Karena itu, segeralah pergi ke sana, dirikan sebuah prasāda (kuil) yang mulia; tegakkan wujudku dan lakukan pūjā sebagaimana patut, agar demi engkau Aku menegakkan sinar ilahiku di sana.

Verse 55

सूत उवाच । एतच्छ्रुत्वा सहस्राक्षो देवदेवस्य शूलिनः । गत्वा तत्र ततश्चक्रे यद्देवेनेरितं वचः

Sūta berkata: mendengar itu, Sahasrākṣa pun pergi ke sana dan melaksanakan tepat sebagaimana sabda Śūlin, Sang Dewa para dewa, telah memerintahkan.

Verse 56

प्रासादं निर्मयित्वाथ रूपं संस्थाप्य शूलिनः । कुण्डं चक्रे च तद्रूपं स्वच्छोदकसमावृतम्

Sesudah membangun prasada (bait suci) dan menegakkan wujud Śūlin (Śiva), ia pun membuat sebuah kuṇḍa suci yang selaras dengan wujud itu, dikelilingi air yang jernih bening di segala sisi.

Verse 57

ततश्चाराधयामास पुष्पधूपानुलेपनैः । स्नात्वा कुण्डेऽपिबत्तोयं त्रिःकृत्वा च यथापुरा

Kemudian ia memuja Sang Bhagavān dengan bunga, dupa, dan olesan wewangian. Setelah mandi di kuṇḍa, ia meminum airnya tiga kali, sebagaimana tata cara purba yang telah diwariskan.

Verse 58

एवं स भगवांस्तत्र शक्रेणाराधितः पुरा । समायातोऽत्र विप्रेंद्राः सुरम्यात्तु हिमाचलात्

Demikianlah Sang Bhagavān dahulu dipuja di sana oleh Śakra (Indra). Dan wahai para brahmana utama, dari Himācala yang elok menawan, beliau datang ke tempat ini.

Verse 59

यस्तमाराधयेत्सम्यक्सदा मासचतुष्टयम् । हिमपातोद्भवे मर्त्यः स शिवाय प्रपद्यते

Barang siapa memuja-Nya dengan benar, terus-menerus selama empat bulan—di tīrtha suci yang lahir dari salju itu—maka insan fana itu berserah dan bernaung pada Śiva.

Verse 60

शेषकालेऽपि यः पूजां करोत्येव सुभक्तितः । स पापं क्षालयेत्प्राज्ञ आजन्ममरणांतिकम्

Bahkan di luar masa itu pun, siapa yang melakukan pūjā dengan bhakti yang tulus, wahai orang bijaksana, ia membasuh lenyap dosa—dari kelahiran hingga akhir hayat.

Verse 61

तत्र गीतं प्रशंसंति नृत्यं चैव पृथग्विधम् । देवस्य पुरतः प्राज्ञाः सर्वशास्त्रविशारदाः

Di sana, di hadapan Dewa, para bijaksana yang mahir dalam segala śāstra memuji nyanyian suci dan berbagai ragam tarian.

Verse 62

अत्र श्लोकः पुरा गीतो नारदेन सुरर्षिणा । तद्वोऽहं कीर्तयिष्यामि श्रूयतां ब्राह्मणोत्तमाः

Di sini dahulu Nārada, sang resi ilahi, pernah melantunkan sebuah śloka. Itu akan kuwartakan kepadamu sekarang—dengarkanlah, wahai Brahmana yang utama.

Verse 63

केदारे सलिलं पीत्वा गयापिडं प्रदाय च । ब्रह्मज्ञानमथासाद्य पुनर्जन्म न विद्यते

Setelah meminum air di Kedāra dan mempersembahkan piṇḍa di Gayā, lalu mencapai pengetahuan Brahman—tiada lagi kelahiran kembali.

Verse 64

एतद्वः सर्वमाख्यातं केदारस्य च संभवम् । आख्यानं ब्राह्मणश्रेष्ठाः सर्वपातकनाशनम्

Wahai Brahmana terbaik, semuanya telah kukisahkan kepadamu—asal-usul serta penampakan Kedāra. Kisah suci ini melenyapkan segala dosa.

Verse 65

यश्चैतत्छृणुयात्सम्यक्पठेद्वा तस्य चाग्रतः । श्रावयेद्वापि वा विप्राः सर्वपातकनानम् । केदारस्य स पापौघैर्मुच्यते तत्क्षणान्नरः

Siapa pun yang mendengarnya dengan benar, atau membacanya lantang di hadapan orang lain, atau bahkan membuatnya didengarkan—wahai para Brahmana—kisah ini melenyapkan segala dosa. Orang itu seketika terbebas dari tumpukan dosa terkait Kedāra.

Verse 294

कराभ्यां स पुमान्नूनं तारयेच्च कुलत्रयम् । अपि पापसमाचारं नरकेऽपि व्यव स्थितम्

Dengan kedua tangannya sendiri, orang itu sungguh menyelamatkan tiga generasi garis keturunannya—meski perilakunya berdosa, bahkan bila ia berada di neraka.