हेमकूटे विरूपाक्षं भूर्भुवं गन्धमादने । लिंगेश्वरे च वरदं लंकायां च नरांतकम्
hemakūṭe virūpākṣaṃ bhūrbhuvaṃ gandhamādane | liṃgeśvare ca varadaṃ laṃkāyāṃ ca narāṃtakam
Di Hemakūṭa Ia adalah Virūpākṣa; di Gandhamādana Ia adalah Bhūrbhuva, penopang alam bhū dan bhuvaḥ. Di Liṅgeśvara Ia adalah Varada, penganugerah anugerah; dan di Laṅkā Ia adalah Narāntaka, pemusnah kejahatan—demikianlah bentuk-bentuk suci Śiva menurut tempatnya.
Śiva (Īśvara)
Tirtha: Hemakūṭa Virūpākṣa; Gandhamādana Bhūrbhuva; Liṅgeśvara Varada; Laṅkā Narāntaka
Type: peak
Listener: Devī
Scene: A mountain-and-island panorama: Hemakūṭa with a distinctive ‘three-eyed/odd-eyed’ Virūpākṣa liṅga shrine; Gandhamādana with fragrant forests and a ‘Bhūrbhuva’ cosmic emblem (three worlds); a Liṅgeśvara shrine where Śiva grants boons (Varada) to a kneeling devotee; Laṅkā with a fierce Narāntaka aspect guarding the shore/fortress.
The Purāṇic vision maps divinity onto the landscape: mountains and regions become living reminders of Śiva’s many names and powers.
Hemakūṭa, Gandhamādana, Liṅgeśvara, and Laṅkā are presented as abodes where Śiva is revered under specific names.
No explicit ritual; the emphasis is on knowing and reciting the place-linked names of Śiva.