क्षुत्पिपासादयो दोषा न विद्यंतेऽत्र ते किल । स्वर्गे स्थितस्य यच्चैतत्तत्किमेवंविधं मम
kṣutpipāsādayo doṣā na vidyaṃte'tra te kila | svarge sthitasya yaccaitattatkimevaṃvidhaṃ mama
“Konon di sini tiada cela seperti lapar dan dahaga. Jika aku benar tinggal di surga, mengapa keadaanku menjadi begini?”
Narrator (questioning Brahmā)
Scene: A questioning figure gestures toward the celestial surroundings as if saying: ‘If this is heaven, why am I hungry?’ Brahmā or celestial witnesses remain poised to answer.
Heavenly status does not erase specific karmic debts; unfulfilled duties can manifest as suffering even amid celestial privilege.
No earthly tīrtha is referenced in this verse.
None directly; it is a doctrinal question prompting karmic explanation.