न समा शीलसंपत्त्या तस्या काचन भूतले । कलाकलापकुशला स्वरेणजितकोकिला
na samā śīlasaṃpattyā tasyā kācana bhūtale | kalākalāpakuśalā svareṇajitakokilā
Di muka bumi tiada seorang pun yang menyamai kekayaan budi pekertinya. Mahir dalam himpunan segala seni, dan kemanisan suaranya mengungguli burung kukila.
Skanda (deduced: Kāśīkhaṇḍa commonly Skanda → Agastya)
Tirtha: Kāśī (Avimukta)
Type: kshetra
Listener: Ṛṣis
Scene: The daughter is depicted singing or reciting with veena/tanpura nearby; her demeanor is modest, eyes lowered, surrounded by women listening in awe; Kāśī’s temple bells and river breeze implied.
True excellence is measured not only by external charm but by śīla (virtue) and cultivated qualities aligned with dharma.
Kāśī as a kṣetra where dharmic refinement and exemplary lives are celebrated in sacred narration.
None; this verse continues a laudatory description within the story.