अस्यानंदवनं नाम पुरा कारि पिनाकिना । क्षेत्रस्यानंदहेतुत्वादविमुक्तमंनतरम्
asyānaṃdavanaṃ nāma purā kāri pinākinā | kṣetrasyānaṃdahetutvādavimuktamaṃnataram
Pada masa lampau Pinākin (Śiva) menjadikan tempat ini dikenal sebagai Ānandavana. Dan karena Kṣetra ini merupakan sebab langsung kebahagiaan ilahi, maka seketika ia termasyhur sebagai Avimukta, “yang tak pernah ditinggalkan.”
Skanda
Tirtha: Ānandavana (Avimukta)
Type: kshetra
Listener: Agastya (Ghaṭodbhava)
Scene: Śiva as Pinākin sanctifies a verdant yet luminous ‘forest-city’—trees interwoven with temple spires—while sages hear the proclamation ‘Ānandavana’; a subtle banner reads ‘Avimukta’.
Kāśī’s sanctity is rooted in Śiva’s own establishment: it is the ‘Forest of Bliss’ and therefore Avimukta, the place never abandoned by the Lord.
Ānandavana within Kāśī—identified with Avimukta, the core liberating zone of Varanasi.
None; the verse provides sacred-name etymology and māhātmya (glorific) grounding.