चिंतामवाप महतीं स्त्रीणां धिक्चेष्टितं त्विति । निनिंद बहुधात्मानं स्त्रीत्वं चाति निनिंद सा
ciṃtāmavāpa mahatīṃ strīṇāṃ dhikceṣṭitaṃ tviti | niniṃda bahudhātmānaṃ strītvaṃ cāti niniṃda sā
Ia diliputi kegelisahan besar, meratap, “Celakalah tingkah laku kaum wanita!” Dengan banyak cara ia mencela dirinya sendiri, bahkan menyesali kewanitaannya dengan pedih.
Skanda (narrating internal lament of the character) to Agastya (deduced)
Scene: The woman sits alone, head in hand, eyes moist; the space feels heavy and still, conveying anxiety and self-reproach.
Remorse is shown as the turning point that can lead one back toward dharmic action.
No tirtha is named in this verse; it is narrative reflection within the Kāśīkhaṇḍa.
None explicitly.