श्रुत्वार्तनादमिति विश्वनरोपि मोहं हित्वोत्थितः किमिति किंत्विति किंकिमेतत् । उच्चैर्वदन्गृहपतिः क्व समे बहिस्थः प्राणोंतरात्मनिलयः सकलेंद्रियेशः
śrutvārtanādamiti viśvanaropi mohaṃ hitvotthitaḥ kimiti kiṃtviti kiṃkimetat | uccairvadangṛhapatiḥ kva same bahisthaḥ prāṇoṃtarātmanilayaḥ sakaleṃdriyeśaḥ
Mendengar jerit duka itu, Viśvanara pun menanggalkan kebingungannya dan segera bangkit, berseru keras, “Apa ini? Mengapa begini? Apa yang terjadi?” Sang kepala rumah berkata lantang, “Di mana dia—di luar, di tanah yang rata? Dia yang adalah napas kehidupan, bersemayam sebagai Ātman batin, penguasa segala indria.”
Narrator (within Skanda–Agastya dialogue context)
Scene: A startled house-lord rises from stupor at a piercing cry, hands lifted in alarm; behind him a dim interior; outside suggested as a threshold; a subtle halo indicates the ‘inner Self’ theme.
Awakening from delusion begins with attentive hearing and urgent inquiry, turning the mind toward the indwelling Lord.
The chapter sits in the Kāśī-māhātmya stream of the Kāśīkhaṇḍa, though this verse itself is narrative dialogue.
None explicitly; the verse emphasizes awakening, inquiry, and recognition of the inner ruler.