एवं ते सर्वमाख्यातं पृष्टं यद्यत्त्वयानघ । तीर्थस्य तु फलं तस्य स्नानदानेषु भारत
evaṃ te sarvamākhyātaṃ pṛṣṭaṃ yadyattvayānagha | tīrthasya tu phalaṃ tasya snānadāneṣu bhārata
Demikianlah, wahai yang tanpa cela, telah kujelaskan kepadamu segala yang engkau tanyakan. Kini, wahai Bhārata, dengarkan buah tīrtha itu mengenai mandi suci dan sedekah.
Mārkaṇḍeya (to Yudhiṣṭhira)
Tirtha: Revā-tīrtha (contextual)
Type: ghat
Listener: Bhārata (interlocutor)
Scene: Narrator-sage concluding an explanation to a Bharata-descendant listener, gesturing toward a river-ghāṭ where pilgrims bathe and distribute alms—transitioning from discourse to practice.
Tīrtha-māhātmya is not only praise but instruction: snāna (purification) and dāna (generosity) are the key dharmic acts.
The ongoing Revā Khaṇḍa tīrtha being discussed; the verse introduces its results specifically for snāna and dāna.
Snāna (sacred bathing) and dāna (charitable giving) at the tīrtha.