जपहोमपरो भक्त्या क्षणं ध्यात्वा च तिष्ठति । ज्वलमानात्तु कपिला तावत्कुण्डात्समुत्थिता
japahomaparo bhaktyā kṣaṇaṃ dhyātvā ca tiṣṭhati | jvalamānāttu kapilā tāvatkuṇḍātsamutthitā
“Tenggelam dalam japa dan homa dengan bhakti, ia berhenti sejenak dan bermeditasi. Lalu Kapilā, menyala oleh cahaya gemilang, seketika bangkit dari kuṇḍa (lubang suci).”
Mārkaṇḍeya (narrating)
Tirtha: Kapilā Tīrtha
Type: kund
Listener: Rājā (Bhārata)
Scene: A blazing sacrificial altar: Brahmā (or a great sage-figure) performing homa, hands poised; from the fire-pit rises Kapilā, radiant and cow-formed, emerging in a burst of golden-red light; attendants recoil in awe.
Devotional discipline—japa, homa, and meditation—invites divine manifestation and sanctifies space into a tīrtha.
Kapilā-tīrtha’s sanctity is rooted in the manifestation of Kapilā from a sacrificial kuṇḍa, forming the tīrtha’s origin story.
Japa (mantra recitation), homa (fire offering), and dhyāna (meditation) are explicitly referenced as the devotional context.