Varṇāśrama-ācāra: Common Virtues, Varṇa Duties, and the Four Āśramas
इदानीं श्रोतुमिच्छामि वर्णाचचारविधिं मुने । तथा सर्वाश्रमाचारं प्रायश्चित्तविधिं तथा ॥ ३ ॥
idānīṃ śrotumicchāmi varṇācacāravidhiṃ mune | tathā sarvāśramācāraṃ prāyaścittavidhiṃ tathā || 3 ||
Kini, wahai resi, aku ingin mendengar tata laku bagi tiap varṇa, juga dharma-ācāra semua āśrama, serta tata cara prāyaścitta (penebusan).
Narada
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: jijnasa (inquisitive/learning tone)
The verse frames dharma as a structured path: right conduct for one’s varṇa and āśrama, and prāyaścitta as a means to restore purity and continue spiritual progress after lapses.
Though it is a dharma-oriented request, it supports bhakti indirectly by emphasizing disciplined living and purification—conditions traditionally seen as favorable for steady devotion and worship.
It points to applied dharma-śāstra practice—ācāra (conduct) and prāyaścitta (expiations)—which rely on correct ritual procedure and textual interpretation, closely allied to Kalpa (ritual discipline) and related śāstric methods.