Puṣkara-Tīrtha-Māhātmya and the Phala of Pilgrimage
Nārada–Yudhiṣṭhira; Pulastya–Bhīṣma Transmission
भीम उवाच मन:प्रीतिकरं भद्ठे यद् ब्रवीषि सुमध्यमे । तन्मे प्रीणाति हृदयममृतप्राशनोपमम्,भीमसेन बोले--भद्रे! सुमध्यमे! तुम जो कुछ कहती हो, वह मेरे मनको प्रसन्न करनेवाला है। तुम्हारी बात मेरे हृदयको अमृतपानके तुल्य तृप्ति प्रदान करती है
bhīma uvāca | manaḥ-prītikaraṃ bhadre yad bravīṣi sumadhyame | tan me prīṇāti hṛdayam amṛta-prāśanopamam ||
Bhima berkata: “Wahai wanita yang mulia, wahai yang berpinggang ramping, apa yang kau ucapkan menyenangkan hatiku. Kata-katamu menenteramkan dan menggembirakan jiwaku, seakan-akan aku meneguk amerta.”
भीम उवाच
The verse highlights the ethical power of well-spoken, comforting words: speech that is kind and fitting can nourish the listener’s heart like nectar, strengthening goodwill and emotional steadiness.
Bhima responds to a woman addressing him (indicated by the vocatives bhadre and sumadhyame), expressing that her words are deeply pleasing and heart-satisfying, likening their effect to drinking amṛta (nectar).