Adhyāya 112: Ṛṣyaśṛṅga’s Description of an Exemplary Brahmacārī
Ascetic Presence and Vow-Practice
समृद्धरूप: सवितेव दीप्त: सुश्लक्षणकृष्णाक्षिरतीव गौर: । नील: प्रसन्नाश्न॒ जटा: सुगन्धा हिरण्यरज्जुग्रथिता: सुदीर्घा:,उसका रूप बड़ा सुन्दर था। वह सूर्यदेवकी भाँति उद्धासित हो रहा था। उसके नेत्र स्वच्छ, चिकने एवं कजरारे थे। वह बड़ा गोरा दिखाई देता था। उसकी जटाएँ बहुत लम्बी, साफ-सुथरी और नीले रंगकी थीं। उनसे बड़ी मधुर गन्ध फैल रही थी। वे सारी जटाएँ एक सुनहरी रस्सीसे गुँथी हुई थीं
samṛddharūpaḥ saviteva dīptaḥ suślakṣaṇakṛṣṇākṣir atīva gauraḥ | nīlaḥ prasannāś ca jaṭāḥ sugandhā hiraṇyarajjugrathitāḥ sudīrghāḥ ||
Ia berwujud elok dan sempurna, bercahaya laksana sang Surya. Matanya bening, lembut, dengan bulu mata hitam yang indah; kulitnya tampak sangat cerah. Gimbalannya panjang, rapi, bersemu kebiruan, menguar harum manis; dan semuanya terjalin dengan seutas tali emas.
ऋष्यशुड्र उवाच