The Kuru Line, Bhīṣma and Vyāsa; Pāṇḍavas, Parīkṣit, and Future Kings
Chandravaṁśa Continuation
भविता सहदेवस्य मार्जारिर्यच्छ्रुतश्रवा: । ततो युतायुस्तस्यापि निरमित्रोऽथ तत्सुत: ॥ ४६ ॥ सुनक्षत्र: सुनक्षत्राद् बृहत्सेनोऽथ कर्मजित् । तत: सुतञ्जयाद् विप्र: शुचिस्तस्य भविष्यति ॥ ४७ ॥ क्षेमोऽथ सुव्रतस्तस्माद् धर्मसूत्र: समस्तत: । द्युमत्सेनोऽथ सुमति: सुबलो जनिता तत: ॥ ४८ ॥
bhavitā sahadevasya mārjārir yac chrutaśravāḥ tato yutāyus tasyāpi niramitro ’tha tat-sutaḥ
Sahadeva, putra Jarāsandha, akan mempunyai seorang putra bernama Mārjāri. Dari Mārjāri lahir Śrutaśravā; dari Śrutaśravā lahir Yutāyu; dan dari Yutāyu lahir Niramitra. Putra Niramitra ialah Sunakṣatra; dari Sunakṣatra lahir Bṛhatsena; dan dari Bṛhatsena lahir Karmajit. Dari Karmajit lahir Sutañjaya; dari Sutañjaya lahir Vipra; dan putranya bernama Śuci. Dari Śuci lahir Kṣema; dari Kṣema lahir Suvrata; dan dari Suvrata lahir Dharmasūtra. Dari Dharmasūtra lahir Sama; dari Sama lahir Dyumatsena; dari Dyumatsena lahir Sumati; dan dari Sumati lahir Subala.
It lists Sahadeva’s descendants in sequence—Mārjāri (Yaḥ-śrutaśravāḥ), Yutāyu, Niramitra, Sunakṣatra, Bṛhatsena, Karmajit, Sutañjaya, Śuci, Kṣema, Suvrata, Dharmasūtra, Dyumatsena, Sumati, and Subala.
To preserve sacred history (itihāsa-purāṇa tradition), show the continuity of dharma through righteous lineages, and situate later spiritual events and teachings within a clear historical framework.
By valuing spiritual heritage and character: the Bhagavatam emphasizes continuity—cultivating dharma and devotion so that one’s influence benefits future generations.