The Kuru Line, Bhīṣma and Vyāsa; Pāṇḍavas, Parīkṣit, and Future Kings
Chandravaṁśa Continuation
भविता सहदेवस्य मार्जारिर्यच्छ्रुतश्रवा: । ततो युतायुस्तस्यापि निरमित्रोऽथ तत्सुत: ॥ ४६ ॥ सुनक्षत्र: सुनक्षत्राद् बृहत्सेनोऽथ कर्मजित् । तत: सुतञ्जयाद् विप्र: शुचिस्तस्य भविष्यति ॥ ४७ ॥ क्षेमोऽथ सुव्रतस्तस्माद् धर्मसूत्र: समस्तत: । द्युमत्सेनोऽथ सुमति: सुबलो जनिता तत: ॥ ४८ ॥
bhavitā sahadevasya mārjārir yac chrutaśravāḥ tato yutāyus tasyāpi niramitro ’tha tat-sutaḥ
Sahadeva, putra Jarāsandha, akan mempunyai seorang putra bernama Mārjāri. Dari Mārjāri lahir Śrutaśravā; dari Śrutaśravā lahir Yutāyu; dan dari Yutāyu lahir Niramitra. Putra Niramitra ialah Sunakṣatra; dari Sunakṣatra lahir Bṛhatsena; dan dari Bṛhatsena lahir Karmajit. Dari Karmajit lahir Sutañjaya; dari Sutañjaya lahir Vipra; dan putranya bernama Śuci. Dari Śuci lahir Kṣema; dari Kṣema lahir Suvrata; dan dari Suvrata lahir Dharmasūtra. Dari Dharmasūtra lahir Sama; dari Sama lahir Dyumatsena; dari Dyumatsena lahir Sumati; dan dari Sumati lahir Subala.
In Canto 9, Chapter 22, Śukadeva Gosvāmī narrates successive generations in the Puru dynasty, listing kings such as Sahadeva, Mārjāri, Yaḥśrutaśravā, Yutāyu, and Niramitra.
He is mapping the historical dynastic flow through which dharma, royal responsibility, and ultimately the Lord’s plans unfold across ages, connecting later celebrated figures to earlier ancestors.
They encourage remembrance of sacred history and the idea that one’s actions contribute to a lineage of values—especially dharma and devotion—passed forward through generations.