Srimad Bhagavatam — Ekadasha Skandha, Shloka 29
The Disappearance of the Yadu Dynasty and Lord Kṛṣṇa’s Departure
बिभ्रच्चतुर्भुजं रूपं भ्राजिष्णु प्रभया स्वया । दिशो वितिमिरा: कुर्वन् विधूम इव पावक: ॥ २८ ॥ श्रीवत्साङ्कं घनश्यामं तप्तहाटकवर्चसम् । कौशेयाम्बरयुग्मेन परिवीतं सुमङ्गलम् ॥ २९ ॥ सुन्दरस्मितवक्त्राब्जं नीलकुन्तलमण्डितम् । पुण्डरीकाभिरामाक्षं स्फुरन्मकरकुण्डलम् ॥ ३० ॥ कटिसूत्रब्रह्मसूत्रकिरीटकटकाङ्गदै: । हारनूपुरमुद्राभि: कौस्तुभेन विराजितम् ॥ ३१ ॥ वनमालापरीताङ्गं मूर्तिमद्भिर्निजायुधै: । कृत्वोरौ दक्षिणे पादमासीनं पङ्कजारुणम् ॥ ३२ ॥
bibhrac catur-bhujaṁ rūpaṁ bhrājiṣṇu prabhayā svayā diśo vitimirāḥ kurvan vidhūma iva pāvakaḥ
Sang Bhagavan menampakkan wujud empat tangan yang berkilau oleh cahaya-Nya sendiri; seperti api tanpa asap, sinar itu menyingkirkan gelap ke segala arah. Warna tubuh-Nya laksana awan biru tua, sementara kemilau-Nya seperti emas cair; pada dada tertera tanda Shrivatsa, sungguh serba-mujur. Ia mengenakan sepasang busana sutra; wajah teratai-Nya dihiasi senyum indah, rambut biru gelap terurai, mata teratai memikat, dan anting berbentuk makara berkilau. Sabuk hias, benang suci, mahkota, gelang, kelat lengan, kalung, gelang kaki serta lambang kerajaan, dan permata Kaustubha memperindah-Nya. Karangan bunga melingkari tubuh-Nya, dan senjata-senjata pribadi-Nya hadir dalam wujud nyata; Ia duduk dengan kaki kiri—telapak merah bak teratai—diletakkan di atas paha kanan.