Sanyasa Upanishad: Verse 2.47

Sanskrit (Devanagari)

आत्मनेऽस्तु नमो मह्यमविच्छिन्नचिदात्मने ।

परामृष्टोऽस्मि लब्धोऽस्मि प्रोदितोऽस्म्यचिरादहम् ॥

Padapatha (Word Split)

आत्मने । अस्तु । नमः । मह्यम् । अविच्छिन्न-चित्-आत्मने ।

परामृष्टः । अस्मि । लब्धः । अस्मि । प्रोदितः । अस्मि । अचिरात् । अहम् ।

Recitation with translationSanyasa Upanishad 2.47

IAST Transliteration

ātmane 'stu namo mahyam avicchinna-cid-ātmane |

parāmṛṣṭo 'smi labdho 'smi prodito 'smy acirād aham ||

Translation

मैं अपने अंदर के उस आत्मा को नमस्ते करता हूँ। वो आत्मा जो कभी टूटा नहीं, बस चमकता रहता है। उसने मुझे छुआ है, मैं उसको पा लिया है। अब मैं जाग गया हूँ, और जल्दी ही मैं वही हो जाऊँगा।

Ask anything about this verse...Ask

Academic Translation

Salutation be to the Self for me—to the Self whose nature is uninterrupted consciousness. I am touched (by it); I am attained; I have arisen (awakened); in no long time, I indeed (am so).

Verse Context

• Ātma-sākṣātkāra (direct realization) of avicchinna-caitanya; mokṣa as recognition
• Mahavakya: Directly resonant with ‘अहं ब्रह्मास्मि’—the speaker affirms identity with uninterrupted consciousness and the immediacy of realization
• Atharva
• Chandas: Anuṣṭubh (śloka)