Adhyaya 55: Observance of the Auspicious Dvādaśī Vow and the Sacred Account of the Kubjākāmra Tīrtha

Verse 1

अगस्त्य उवाच । शृणु राजन् महाभाग व्रतानामुत्तमं व्रतम् । येन सम्प्राप्यते विष्णुः शुभेनैव न संशयः ॥ ५५.१ ॥

Agastya ne kaha, Raja, suno. Main tumhe ek aisa vrat batata hoon jo sabse bada hai. Isse Vishnu milte hain, koi shak nahi. Yeh bilkul sahi tarika hai.

Verse 2

मार्गशीर्षेऽथ मासे तु प्रथमह्नात् समारभेत् । एकभक्तं सिते पक्षे यावत् स्याद् दशमी तिथिः ॥ ५५.२ ॥

Margshirsh mahine mein shuru karo. Pehle din se. Paksha jo chanda jaisa chamke, usme ek time khana khao. Yeh dasve din tak karna hai.

Verse 3

ततो दशम्यां मध्याह्ने स्नात्वा विष्णुं समर्च्य च । भक्त्या संकल्पयेत् प्राग्वद् द्वादशीं पक्षतो नृप ॥ ५५.३ ॥

Phir dasve din ko dopehar mein nahao. Vishnu ki puja karo. Aur mann mein yeh sankalp lo ki dwadashi ko bhi vrat rakhoge. Raja, yeh paksh ke hisaab se hai.

Verse 4

तामप्येवमुषित्वा च यवान् विप्राय दापयेत् । कृष्णायेति हरिर्वाच्यो दाने होमे तथार्च्चने ॥ ५५.४ ॥

Yeh vrat aise hi poora karo. Phir jaw kisi brahmin ko do. Jab bhi daan do, hom karo ya puja karo, Hari ka naam lo, Krishna ke liye.

Verse 5

चातुर्मास्यमथैवं तु क्षपित्वा राजसत्तम । चैत्रादिषु पुनस्तद्वदुपोष्य प्रयतः सुधीः । सक्तुपात्राणि विप्राणां सहिरण्यानि दापयेत् ॥ ५५.५ ॥

Chaaturmaasya vrat poora karne ke baad, raja, jo banda control mein rehta hai aur samajhdar hai, woh Chaitra mahine se phir se vrat rakhe. Usi tarah se. Brahmin ko saktu, yani bhoona aata, dene ka intezaam kare. Uske saath sone ka daan bhi kare.

Verse 6

श्रावणादिषु मासेषु तद्वच्छालिं प्रदापयेत् । त्रिषु मासेषु यावच्च कार्त्तिकस्यादिरागतः ॥ ५५.६ ॥

Phir Shravan mahine se shuru karke, usi tarah chawal ka daan karna hai. Yeh teen mahine tak karna hai. Jab tak Kartik mahine ki shuruwat nahi ho jaati.

Verse 7

तमप्येवं क्षपित्वा तु दशम्यां प्रयतः शुचिः । अर्चयित्वा हरिं भक्त्या मासनाम्ना विचक्षणः ॥ ५५.७ ॥

Yeh sab poora karne ke baad, dasvin tithi ko, jo banda khud ko control mein rakhta hai aur saaf rehta hai, woh Hari, yani Bhagwan, ki puja kare. Bhakti se. Mahine ke naam se pukar ke.

Verse 8

संकल्पं पूर्ववद् भक्त्या द्वादश्यां संयतेन्द्रियः । एकादश्यां यथाशक्त्या कारयेत् पृथिवीं नृप ॥ ५५.८ ॥

Dwadashi ko, apne ko control mein rakhte hue, sankalp lena hai. Pehle jaisa hi, bhakti ke saath. Aur Ekadashi ko, raja, jitna ho sake utna Prithvi ke liye karya karwana hai.

Verse 9

काञ्चनाङ्गां च पातालकुलपर्वतसंयुताम् । भूमिन्यासविधानेन स्थापयेत् तां हरेः पुरः ॥ ५५.९ ॥

Sone jaisi chamak wali moorti ko, Patal ki pahadiyon ke saath, zameen par sahi tarike se bithana hai. Hari ke saamne.

Verse 10

सितवस्त्रयुगच्छन्नां सर्वबीजसमन्विताम् । सम्पूज्य प्रियदत्तेति पञ्चरत्नैर्विचक्षणः ॥ ५५.१० ॥

Jo samajhdar hai woh pehle puja kare. Phir jo cheez de raha hai usko do saf kapde se dhak de. Usme har tarah ke beej daal. Paanch ratna bhi saath mein rakh. Aur keh de ki yeh pyaar se diya hai.

Verse 11

जागरं तत्र कुर्वीत प्रभाते तु पुनर्द्विजान् । आमन्त्र्य संख्यया राजंśचतुर्विंशति यावतः ॥ ५५.११ ॥

Raat ko wahan jaag ke bitao. Subah hone par phir se brahman logon ko bulao. Unko izzat se aane ka kehna. Raja, ginti karke bulao, bees se chauth tak.

Verse 12

तेषां एकैकशो गां च अनड्वाहं च दापयेत् । एकैकं वस्त्रयुग्मं च अङ्गुलीयकम् एव च ॥ ५५.१२ ॥

Har ek ko ek-ek karke gaay do. Bail bhi saath mein do. Har ek ko do kapde bhi do. Unguthi bhi deni hai.

Verse 13

कटकार्णि च सौवर्णकर्णाभरणकानि च । एकैकं ग्राममेतॆषां राजा राजन् प्रदापयेत् ॥ ५५.१३ ॥

Kangan bhi dena hai. Kaan ke sona bhi dena hai. Raja, in sabko ek-ek gaon bhi de do.

Verse 14

तन्मध्यमं सयुग्मं तु सर्वमाद्यं प्रदापयेत् । स्वशक्त्याभरणं चैव दरिद्रस्य स्वशक्तितः ॥ ५५.१४ ॥

Pehle jo cheez theek-thaak hai woh sab dena hai. Jodi mein dena hai. Jo kangaal hai usko bhi apni himmat ke hisaab se gehna dena hai.

Verse 15

यथाशक्त्या महीṃ कृत्वा काञ्चनीं गोयुगं तथा । वस्त्रयुग्मं च दातव्यं यथाविभवशक्तितः ॥ ५५.१५ ॥

Jitna tum kar sakte ho, utna karo. Sonay ki dharti bana ke do. Do gay bhi do. Do kapde bhi do. Apni himmat ke hisaab se sab kuchh karo.

Verse 16

गां युग्माभरणात् सर्वं सहिरण्यं च कारयेत् । एवं कृते तथा कृष्णशुक्लद्वादश्यमेव च ॥ ५५.१६ ॥

Gay ke saath uske gehne bhi rakhna. Sonay ka saaman bhi saath mein rakhna. Jab sab ho jaye, toh dwadashi ke din karo. Chahe Krishna paksha ho ya Shukla paksha.

Verse 17

रौप्यां वा पृथिवीं कृत्वा यथाविभवशक्तितः । दापयेद् ब्राह्मणानां तु तथा तेषां च भोजनम् । उपानहौ यथाशक्त्या पादुके छत्रिकां तथा ॥ ५५.१७ ॥

Chandi ki dharti bana ke bhi de sakte ho. Apne paisa ke hisaab se karo. Brahmin ko do aur unka khana bhi khilao. Jooti chappal bhi do. Chhata bhi do. Jitna ho sake.

Verse 18

एतान् दत्त्वा वदेदेवं कृष्णो दामोदरॊ मम । प्रीयतां सर्वदा देवो विश्वरूपो हरिर्मम ॥ ५५.१८ ॥

Ye sab de ke kehna hai ki Krishna Damodar mera hai. Bhagwan Hari mujhse khush rahein. Woh sab roop wale hain.

Verse 19

दाने च भोजने चैव कृत्वा यत् फलमाप्यते । तन्न शक्यं सहस्रेण वर्षाणामपि कीर्तितुम् ॥ ५५.१९ ॥

Daan karne ka jo phal milta hai, woh bada hai. Khana khilane ka bhi wahi phal hai. Hazaar saal mein bhi poora nahi bata sakte.

Verse 20

तथाप्युद्देशतः किञ्चित् फलं वक्ष्यामि तेऽनघ । व्रतस्यास्य पुरा वृत्तं शुभान्यस्य शृणुष्व तत् ॥ ५५.२० ॥

Main tumhe is vrat ke baare mein thoda batata hoon. Yeh vrat kya fala deta hai, woh suno. Pehle bhi logon ne yeh vrat kiya hai, woh bhi main batata hoon.

Verse 21

आसीदादियुगे राजा ब्रह्मवादी दृढव्रतः । स पुत्रकामः पप्रच्छ ब्रह्माणं परमेष्ठिनम् । तस्येदं व्रतमाचख्यौ ब्रह्मा स कृतवांस्तथा ॥ ५५.२१ ॥

Pehle ke time mein ek raja tha. Woh Brahma ke baare mein bahut padhta tha aur vrat bhi rakhta tha. Use beta chahiye tha, isliye woh Brahma ke paas gaya. Brahma ne use yeh vrat bataya. Raja ne wahi vrat kiya.

Verse 22

तस्य व्रतान्ते विश्वात्मा स्वयं प्रत्यक्षतां ययौ । तुष्टश्चोवाच भो राजन् वरो मे व्रियतां वरः ॥ ५५.२२ ॥

Jab raja ka vrat poora hua, toh Bhagwan khud aa gaye. Woh khush ho gaye aur bole, raja, mujhse jo maangna hai maang lo.

Verse 23

राजोवाच । पुत्रं मे देहि देवेश वेदमन्त्रविशारदम् । याजकं यजनासक्तं कीर्त्या युक्तं चिरायुषम् । असंख्यातगुणं चैव ब्रह्मभूतमकल्मषम् ॥ ५५.२३ ॥

Raja ne kaha, devtaon ke swami, mujhe beta do. Woh Ved aur mantra mein expert ho. Yagya karna pasand kare. Naam kamaaye aur lambi umar jeeye. Usmein bahut achhi baatein ho, koi buraai na ho.

Verse 24

एवमुक्त्वा ततो राजा पुनर्वचनमब्रवीत् । ममाप्यन्ते शुभं स्थानं प्रयच्छ परमेश्वर । यत्तन्मुनिपदं नाम यत्र गत्वा न शोचति ॥ ५५.२४ ॥

Yeh keh ke raja ne phir ek aur baat kahi. Mere marne ke baad mujhe achi jagah bhejo, bhagwan. Jahan rishi rehte hain, wahan koi dukh nahi hota.

Verse 25

एवमस्त्विति तं देवः प्रोक्त्वा चादर्शनं गतः । तस्यापि राज्ञः पुत्रोऽभूद्वत्सप्रीर्नाम नामतः ॥ ५५.२५ ॥

Bhagwan ne kaha, 'Theek hai, yehi hoga.' Phir woh gayab ho gaye. Us raja ka ek beta hua jiska naam Vatsapri tha.

Verse 26

वेदवेदाङ्गसम्पन्नो यज्ञयाजी बहुश्रुतः । तस्य कीर्त्तिर्महाराज विस्तृता धरणीतले ॥ ५५.२६ ॥

Woh beta bahut padha-likha tha. Ved aur shastra sab jaanta tha. Yag bhi karaya karta tha. Uski badai poori duniya mein fail gayi thi, maharaj.

Verse 27

राजाऽपि तं सुतं लब्ध्वा विष्णुदत्तं प्रतापिनम् । जगाम तपसे युक्तः सर्वद्वन्द्वान् प्रहाय सः ॥ ५५.२७ ॥

Raja ko beta mil gaya, Vishnudatta naam ka. Woh bahut tej tha. Phir raja ghar chhod ke tapasya karne chala gaya. Sukh-dukh sab chhod diya usne.

Verse 28

आराधयामास हरिं निराहारो जितेन्द्रियः । हिमवत्पर्वते रम्ये स्तुतिं कुर्वंस्तदा नृपः ॥ ५५.२८ ॥

Raja ne khana-peena chhod diya. Apne upar control kar liya. Phir Hari, matlab Vishnu, ki puja karne laga. Himalay par woh bhagwan ki stuti karta tha.

Verse 29

भद्राश्व उवाच । कीदृशी सा स्तुतिर्ब्रह्मन् यां चकार स पार्थिवः । किं च तस्याभवद् देवं स्तुवतः पुरुषोत्तमम् ॥ ५५.२९ ॥

Bhadrashva ne poocha, 'Brahman, woh raja ne kaisi stuti ki thi? Aur jab woh bhagwan ki tarif kar raha tha, uske saath kya hua?'

Verse 30

दुर्वासा उवाच । हिमवन्तं समाश्रित्य राजा तद्गतमानसः । स्तुतिं चकार देवाय विष्णवे प्रभविष्णवे ॥ ५५.३० ॥

Durvasa ne kaha. Raja Himalaya ke paas gaya. Uska mann bas wahi laga tha. Usne Vishnu bhagwan ki stuti ki. Woh Vishnu jo bahut taakatwale hain.

Verse 31

राजोवाच । क्षराक्षरं क्षीरसमुद्रशायिनं क्षितीधरं मूर्तिमतां परं पदम् । अतीन्द्रियं विश्वभुजां पुरः कृतं निराकृतं स्तौमि जनार्दनं प्रभुम् ॥ ५५.३१ ॥

Raja ne kaha. Main Janardan prabhu ki stuti karta hoon. Woh jo sab khatam hone wala hai aur jo kabhi khatam nahi hota, woh dono hain. Woh doodh ke samundar mein sote hain. Woh dharti ko dharan karte hain. Woh sabse bade hain. Indriyon se pare hain. Woh saari duniya ke liye sabse aage hain. Par woh kisi bhi roop mein nahi phanse.

Verse 32

त्वमादिदेवः परमार्थरूपी विभुः पुराणः पुरुषोत्तमश्च । अतीन्द्रियो वेदविदां प्रधानः प्रपाहि मां शङ्खगदास्त्रपाणे ॥ ५५.३२ ॥

Aap pehle devta hain. Aapka roop sachchai hai. Aap sab jagah hain. Aap bahut purane hain aur sabse bade hain. Aap indriyon se pare hain. Ved jaanne wale mein bhi aap sabse aage hain. Shankh, gada aur hathiyar pakde mujhe bachao.

Verse 33

कृतं त्वया देव सुरासुराणां संकीर्त्यतेऽसौ च अनन्तमूर्ते । सृष्ट्यर्थमेतत् तव देव विष्णो न चेष्टितं कूटगतस्य तत्स्यात् ॥ ५५.३३ ॥

Deva, aapke anant roop hain. Aapne jo kaam kiya hai devta aur asur dono ke liye, woh sab jaante hain. Vishnu deva, yeh sab rachna ke liye hai. Jo chup-chap baitha rehta hai uska kaam nahi ho sakta.

Verse 34

तथैव कूर्मत्वमृगत्‍वमुच्चैस् त्वया कृतं रूपमनेक रूप । सर्वज्ञभावादसकृच्छ जन्म संकीर्त्यते तेऽच्युत नैतदस्ति ॥ ५५.३४ ॥

Jaise aapne kachhua banke kaam kiya. Jaise janwar banke kaam kiya. Aapke bahut roop hain. Aap sab jaante hain isliye log kehte hain aap janme. Achyut, yeh sach nahi hai. Aap sach mein janme nahi.

Verse 35

नृसिंह नमो वामन जमदग्निनाम दशास्यगोत्रान्तक वासुदेव । नमोऽस्तु ते बुद्ध कल्किन् खगेश शम्भो नमस्ते विबुधारिनाशन ॥ ५५.३५ ॥

Main Nrisimha ko naman karta hoon. Vaman ko naman. Jamadagni naam wale ko naman. Vasudev ko naman jo dus sar wale Ravan ke vansh ko khatam karne wala hai. Buddha ko naman. Kalki ko naman. Garud, jo pakshiyon ka raja hai, unko naman. Shambhu ko naman. Aur aapko naman jo devataon ke dushmanon ko nasht karte hain.

Verse 36

नमोऽस्तु नारायण पद्मनाभ नमो नमस्ते पुरुषोत्तमाय । नमः समस्तामरसङ्घपूज्य नमोऽस्तु ते सर्वविदां प्रधान ॥ ५५.३६ ॥

Narayan ko naman. Padmanabh ko naman. Bar-bar aapko naman, Purushottam. Saari devataon ki sabha aapki puja karti hai, aapko naman. Aur aapko naman jo gyaan walo mein sabse bade hain.

Verse 37

नमः करालास्य नृसिंहमूर्त्ते नमो विशालाद्रिसमान कूर्म । नमः समुद्रप्रतिमान मत्स्य नमामि त्वां क्रोडरूपिननन्त ॥ ५५.३७ ॥

Sher aur aadmi wali roop wale Nrisimha ko naman, jo darawne dikhne wale hain. Kachhua roop wale ko naman, jo bade pahad jaisa hai. Machhli roop wale ko naman, jo samundar jaisa hai. Main aapko naman karta hoon, Anant, jo suar ke roop mein aaye the.

Verse 38

सृष्ट्यर्थमेतत्तव देव चेष्टितं न मुख्यपक्षे तव मूर्तिता विभो । अजानता ध्यानमिदं प्रकाशितं नैभिर्विना लक्ष्यसे त्वं पुराण ॥ ५५.३८ ॥

Bhagwan, yeh sab aapne duniya banane ke liye kiya. Aapka asli roop yeh nahi hai, aap toh har jagah hain. Jo log aapko jaante nahi, unke liye yeh dhyan ka bataya gaya hai. In sab ke bina aapko samajhna mushkil hai, Puran wale.

Verse 39

आद्यो मखस्त्वं स्वयमेव विष्णो मखाङ्गभूतोऽसि हविस्त्वमेव । पशुर्भवानृत्विगिज्यं त्वमेव त्वां देवसङ्घा मुनयो यजन्ति ॥ ५५.३९ ॥

Vishnu, aap hi woh pehla yagya hain. Aap hi yagya ka hissa hain, aap hi woh havan ki cheez hain. Aap hi woh jaanwar hain jo yagya mein chadhai jaati hai. Aap hi woh pandit hain jinki puja hoti hai. Devata aur rishi sab aapki hi puja karte hain.

Verse 40

यदेतस्मिन् जगद्ध्रुवं चलाचलं सुरादिकालानलसंस्थमुत्तमम् । न त्वं विभक्तोऽसि जनार्दनेश प्रयच्छ सिद्धिं हृदयेप्सितां मे ॥ ५५.४० ॥

Janardana, yeh poori duniya tumhare andar hai. Jo chalta hai aur jo khada rehta hai, sab tumse juda hai. Yeh sab yug ke aant mein bhi rehta hai. Tum kisi se alag nahi ho. Meri dil ki ichcha poori kar do.

Verse 41

नमः कमलपत्राक्ष मूर्तामूर्त नमो हरे । शरणं त्वां प्रपन्नोऽस्मि संसारान्मां समुद्धर ॥ ५५.४१ ॥

Hari, tumhari aankhen kamal ke paaton jaisi hain. Tum roop mein ho aur bina roop ke bhi ho. Main tumhare paas aaya hoon. Mujhe is duniya ke chakkar se nikaal lo.

Verse 42

एवं स्तुतस्तदा देवस्तेन राज्ञा महात्मना । विशालाम्रतलस्थेन तुतोष परमेश्वरः ॥ ५५.४२ ॥

Raja ne Hari ki prarthana ki. Woh aam ke pedon ke neeche baitha tha. Uski baatein sunkar bhagwan khush ho gaye.

Verse 43

कुब्जरूपी ततो भूत्वा आजगाम हरिः स्वयम् । तस्मिन्नागत मात्रे तु सीप्याम्रः कुब्जकोऽभवत् ॥ ५५.४३ ॥

Phir Hari khud aaya. Woh kubad ban ke aaya. Jaise hi woh aaya, woh kubad badal gaya. Uska roop ek aise aam jaisa ho gaya.

Verse 44

तं दृष्ट्वा महदाश्चर्यं स राजा संशितव्रतः । विशालस्य कथं कौब्ज्यमिति चिन्तापरोऽभवत् ॥ ५५.४४ ॥

Raja ne yeh dekha aur use hairani hui. Woh vrat mein laga hua tha. Usne socha, yeh kaise hua ki Vishal ka roop kubad ban gaya.

Verse 45

तस्य चिन्तयतो बुद्धिर्बभौ तं ब्राह्मणं प्रति । अनेनागतमात्रेण कृतमेतन्न संशयः ॥ ५५.४५ ॥

Jab woh soch raha tha, uski samajh us brahman ki taraf gayi. Usne socha, yeh brahman abhi-abhi aaya hai aur kaam ho gaya. Isme koi shak nahi hai.

Verse 46

तस्मादेषैव भविता भगवान् पुरुषोत्तमः । एवमुक्त्वा नमश्चक्रे तस्य विप्रस्य स नृपः ॥ ५५.४६ ॥

Raja ne kaha, isliye yehi woh hai jo Purushottam banega. Yeh keh ke usne us brahman ko pranam kiya.

Verse 47

अनुग्रहाय भगवन् नूनं त्वं पुरुषोत्तमः । आगतोऽसि स्वरूपं मे दर्शयस्वाधुना हरे ॥ ५५.४७ ॥

Hey Bhagwan, tum daya karke aaye ho. Tum hi Purushottam ho. Hey Hari, ab apna asli roop mujhe dikhao.

Verse 48

एवमुक्तस्तदा देवः शङ्खचक्रगदाधरः । बभौ तत्पुरतः सौम्यो वाक्यं चेदमुवाच ह ॥ ५५.४८ ॥

Jab raja ne yeh kaha, toh bhagwan ne shankh, chakra aur gada liya. Woh brahman ke saamne khade ho gaye. Unka chehra bilkul shant tha. Phir unhone yeh baat kahi.

Verse 49

वरं वृणीष्व राजेन्द्र यत्ते मनसि वर्तते । मयि प्रसन्ने त्रैलोक्य तिलमात्रमिदं नृप ॥ ५५.४९ ॥

Raja, jo tumhare mann mein hai woh maang lo. Jab main khush ho jaata hoon, toh teeno duniya bhi ek til ke barabar lagti hai.

Verse 50

एवमुक्तस्ततो राजा हर्षोत्फुल्लितलोचनः । मोक्षं प्रयच्छ देवेशेत्युक्त्वा नोवाच किञ्चन ॥ ५५.५० ॥

Jab raja ko yeh sunaya gaya, uski aankhen khushi se chamak uthi. Usne kaha, bhagwan, mujhe mukti de do. Itna keh ke woh chup ho gaya aur kuch nahi bola.

Verse 51

एवमुक्तः स भगवान् पुनर्वाक्यमुवाच ह । मय्यागते विशालोऽयमाम्रः कुब्जत्वमागतः ॥ यस्मात्तस्मात्तीर्थमिदं कुब्जकाम्रं भविष्यति ॥ ५५.५१ ॥

Bhagwan ne phir se kaha. Jab main yahan aaya, yeh bada aam ka pedh jhuk gaya tha. Isliye is tirth ka naam Kubjaka-Amra padega, matlab jhuka hua aam.

Verse 52

तिर्यग्योन्यादयोऽप्यस्मिन् ब्राह्मणान्ता यदि स्वकम् । कलेवरं त्यजिष्यन्ति तेषां पञ्चशतानि च । विमानानि भविष्यन्ति योगिनां मुक्तिरेव च ॥ ५५.५२ ॥

Janwar se lekar brahmin tak, jo bhi yahan apna shareer chhod deta hai, uske liye paanch sau viman bante hain. Aur jo log bhagwan mein lage hain, unhe seedha mukti milta hai.

Verse 53

एवमुक्त्वा नृपं देवः शङ्खाग्रेण जनार्दनः । पस्पर्श स्पृष्टमात्रोऽसौ परं निर्वाणमाप्तवान् ॥ ५५.५३ ॥

Raja ko itna keh ke bhagwan ne apne shankh ki nok se usko touch kiya. Bas itne se touch mein hi raja ko sabse badi mukti mil gayi.

Verse 54

तस्मात्त्वमपि राजेन्द्र तं देवं शरणं व्रज । येन भूयः पुनः शोच्यपदवीं नो प्रयास्यसि ॥ ५५.५४ ॥

Isliye raja, tum bhi us bhagwan ki sharan mein jao. Tab tum phir se dukh wali jagah pe nahi jaoge.

Verse 55

य इदं शृणुयान्नित्यं प्रातरुत्थाय मानवः । पठेद्यश्चरितं ताभ्यां मोक्षधर्मार्थदो भवेत् ॥ ५५.५५ ॥

Jo insaan subah jaldi uth ke yeh baat roz sunta hai, aur yeh katha padhta hai, woh mukti paata hai. Usko dharam bhi milta hai aur dhan bhi. Woh doosron ko bhi yeh sab deta hai.

Verse 56

शुभव्रतमिदं पुण्यं यश्च कुर्याज्जनेश्वर । स सर्वसम्पदं चेह भुक्त्वेते तल्लयं व्रजेत् ॥ ५५.५६ ॥

Yeh vrat bahut achha hai. Jo koi isko karta hai, woh duniya mein sab kuchh paata hai. Phir woh bhagwan mein mil jaata hai.