Adhyaya 173: Account of Gokarṇa’s Śuka-Satra, Temple Consecration, and the Resulting Merit

Verse 1

श्रीवराह उवाच ॥ तत्र स्थित्वा यथान्यायं गोकरणः सर्वमङ्गलम् ॥ शुकं च मातापितरौ साधुभार्याचतुष्टयम्

Varaha bhagwan ne kaha, wahan reh ke Gokarn ne sahi tareeke se kaam kiya. Woh bilkul achha insaan tha. Usne apne baap Shuk ko, apni maa ko, aur apni chaaron biwiyon ka khayal rakha.

Verse 2

सम्मान्य पूजयामास यथाविभवशक्तितः ॥ मथुरावासिभिर्लोकैरुद्यानं कारयंस्तदा

Usne jitna ho sake utna izzat di aur puja ki. Mathura ke logon ke saath milkar usne ek baghichcha banwayi.

Verse 3

स्वयं च कृतवांस्तत्र अविघ्नस्य महामखम् ॥ भक्ष्यभोज्ये ब्राह्मणेभ्यो ददौ दानानि नित्यशः

Khud bhi wahan ek bada yagya kiya. Koi rukaavat na ho, isliye kiya. Brahmin logon ko khana khilaya. Roz daan deta tha.

Verse 4

गीतवादित्रमाङ्गल्यं पुत्रवृद्धौ यथोचितम् ॥ तत्सर्वं कृतवाँल्लोको गोकरणस्य महात्मनः

Logon ne gaane bajaye. Achhi baatein boli. Bacchon aur ghar ki badhai ke liye yeh sab kiya. Gokarn bada achha aadmi tha, isliye logon ne uske liye yeh sab kiya.

Verse 5

एकैकं च परिष्वज्य प्रणिपत्य यथाक्रमम् ॥ मातापित्रोः प्रणम्याथ शिरसा पादपङ्कजे

Usne sabko ek-ek karke gale lagaya. Sabko sahi kram mein jhukaya. Phir maa aur baap ke paas gaya. Unke paon mein sar rakh ke pranam kiya.

Verse 6

शुकं हृदि समालोक्य प्ररुरोद स वै वणिक् ॥ यस्य प्रसादाज्जीवश्च धर्मश्चानुत्तमा गतिः

Us vanik ne apne dil mein Shuk ko dekha. Woh roya. Shuk ki kripa se insaan ko zindagi milti hai. Dharam milta hai. Aur sabse badi manzil milti hai.

Verse 7

विशिष्टेन मया प्राप्तो राज्ञो लाभः सुपुष्कलः ॥ शुक पुत्रान्मया प्राप्तमिह लोके परत्र च

Tumhari wajah se raja ne mujhe bahut fayda diya. Shuk, tumhare beta ne mujhe yahan bhi khush kiya. Aur marne ke baad bhi sab theek kar diya.

Verse 8

एवं वसन्सुखं तत्र गोकरणः सह बन्धुभिः ॥ शुक नाम्ना कृतं तेन शिवस्यायतनं महत्

Gokarna wahan apne parivar ke saath khush rehta tha. Usne Shiva ka ek bada mandir banwaya. Us mandir ka naam Shuk rakha.

Verse 9

शुकेश्वरं प्रतिष्ठाप्य दिव्यं सत्रं चकार ह ॥ ब्राह्मणानां शते द्वे च मिष्टान्नवरभोजने

Usne Shukeshar ki murti lagayi. Ek bada bhoj karwaya. Do sau pandit aaye. Unko meetha khana aur accha khana khilaya.

Verse 10

शुकप्रदाने गोकर्णः फलं स्नानस्य सङ्गमात्॥ श्राद्धं सुवर्णैर्गोदानं कृत्वा तस्मै ददौ च सः॥

Gokarn ne tota daan karke punya paaya, jaise kisi pavitra sangam par nahaane ka phal milta hai. Usne sona de ke shraadh kiya, gaay daan ki, aur woh sab usko de diya.

Verse 11

शबराय सभार्याय तेन स्वर्गं गतश्च ह॥ शुकोदरेण सहितो विमानवरमास्थितः॥

Is daan se woh Shabar aur uski biwi ke saath swarg gaya. Shuk-udar ke saath baith ke accha viman liya aur ud gaya.

Verse 12

एतत्ते कथितं सर्वं मथुरायां महत्फलम्॥ सरस्वतीसङ्गमस्य गोकर्णस्य शिवस्य च॥

Yeh sab maine tumhe bataya, Mathura mein yeh sab ka bahut phal milta hai. Saraswati sangam, Gokarn aur Shiv, in sab ka mahatva hai.

Verse 13

गोकर्णस्य तु सन्तानमक्षयं धर्मतोऽव्ययम्॥ सम्भूतं स सुखं भुक्त्वा ततो मोक्षमवाप्नुयात्॥

Gokarn ki vansh chalti rahegi, yeh kabhi khatam nahi hoti. Dharam ke hisaab se yeh sada rehta hai. Woh sukh bhog ke baad mukti paata hai.

Verse 14

शुकसत्रमिति ख्यातं मृत्तो मुक्तिमवाप सः॥ विमानवरमारुह्य स्वर्गलोकं गतः शुकः॥

Iska naam Shuk Satra pada. Marne ke baad usko mukti mili. Accha viman pakad ke Shuk swarg lok chala gaya.