प्रभाते यास्यति भवानू् पर्याश्वस्त: सुखोषित: । असौ हि भगवान् सूर्यो मन्दरश्मिरवाड्मुख:
prabhāte yāsyati bhavān upari-āśvastaḥ sukhoṣitaḥ | asau hi bhagavān sūryo mandaraśmir avāṅmukhaḥ ||
ब्राह्मण बोला—प्रातःकाल आप सुखपूर्वक विश्राम करके तृप्त-प्रसन्न होकर आगे चले जाइएगा। देखिए, भगवान् सूर्य अस्त हो रहे हैं; उनकी किरणें मन्द हो गयी हैं और वे नीचे की ओर झुक गए हैं। इसलिए इस रात मेरे साथ ठहरिए, आराम से विश्राम करके थकावट दूर कीजिए; फिर सुबह अपने अभीष्ट स्थान को चले जाइएगा।
ब्राह्मण उवाच
The verse highlights practical dharma: a host urges a traveler to rest when night falls, emphasizing care, hospitality, and acting according to proper time rather than forcing a journey in darkness.
A brāhmaṇa addresses a traveler respectfully, noting that the Sun is setting and its rays have softened; he invites the guest to stay the night, recover from fatigue, and depart safely at dawn.