Previous Verse
Next Verse

Shloka 96

उमामहेश्वरव्रतं—पञ्चाक्षरमन्त्रस्य माहात्म्यं, न्यासः, जपविधिः, सदाचारः, विनियोगः

उच्चार्योच्चारयित्वा तु आचार्यः सिद्धिदः स्वयम् शिवं चास्तु शुभं चास्तु शोभनो ऽस्तु प्रियो ऽस्त्विति

uccāryoccārayitvā tu ācāryaḥ siddhidaḥ svayam śivaṃ cāstu śubhaṃ cāstu śobhano 'stu priyo 'stviti

मंत्र का स्वयं उच्चारण करके और शिष्य से भी उच्चरित कराकर, सिद्धि देने वाले आचार्य यह आशीर्वचन कहते हैं—“शिव हो, शुभ हो, शोभा हो, और (भगवान) प्रसन्न हों।”

uccāryahaving uttered/recited
uccārya:
uccārayitvāhaving made (another) recite/caused to be recited
uccārayitvā:
tuindeed/then
tu:
ācāryaḥthe preceptor/ritual teacher
ācāryaḥ:
siddhi-daḥbestower of attainment (siddhi)
siddhi-daḥ:
svayamhimself
svayam:
śivamauspiciousness/Śiva’s grace
śivam:
caand
ca:
astumay it be
astu:
śubhamgood fortune/welfare
śubham:
śobhanosplendid/beautiful/radiant
śobhano:
priyopleased/propitious/dear
priyo:
itithus (ending the formula).
iti:

Suta Goswami (narrating a ritual instruction; the benediction is spoken by the Ācārya within the rite)