Previous Verse
Next Verse

Shloka 114

Adhyaya 72 — Puradāha: Rudra’s Cosmic Chariot, Pāśupata-Vrata, and Brahmā’s Shiva-Stuti

मुमोच बाणं विप्रेन्द्रा व्याकृष्याकर्णम् ईश्वरः तत्क्षणात्त्रिपुरं दग्ध्वा त्रिपुरान्तकरः शरः

mumoca bāṇaṃ viprendrā vyākṛṣyākarṇam īśvaraḥ tatkṣaṇāttripuraṃ dagdhvā tripurāntakaraḥ śaraḥ

हे विप्रेन्द्र! ईश्वर ने प्रत्यंचा को कान तक खींचकर बाण छोड़ा; और उसी क्षण वह त्रिपुरान्तक शर त्रिपुर को दग्ध कर भस्म कर गया।

मुमोच (mumoca)released/let fly
मुमोच (mumoca):
बाणम् (bāṇam)the arrow
बाणम् (bāṇam):
विप्रेन्द्राः (viprendrāḥ)O best of Brahmins
विप्रेन्द्राः (viprendrāḥ):
व्याकृष्य (vyākṛṣya)having drawn back
व्याकृष्य (vyākṛṣya):
आकर्णम् (ākarṇam)up to the ear (full draw)
आकर्णम् (ākarṇam):
ईश्वरः (īśvaraḥ)the Lord, the Supreme Ruler (Pati)
ईश्वरः (īśvaraḥ):
तत्क्षणात् (tatkṣaṇāt)in that very instant
तत्क्षणात् (tatkṣaṇāt):
त्रिपुरम् (tripuram)Tripura (the three cities/fortresses)
त्रिपुरम् (tripuram):
दग्ध्वा (dagdhvā)having burned
दग्ध्वा (dagdhvā):
त्रिपुरान्तकरः (tripurāntakaraḥ)the end-maker/destroyer of Tripura (Shiva)
त्रिपुरान्तकरः (tripurāntakaraḥ):
शरः (śaraḥ)the arrow/shaft
शरः (śaraḥ):

Suta Goswami (narrating to the sages at Naimisharanya)