Previous Verse
Next Verse

Shloka 37

Adhyaya 70: आदिसर्गः—महत्-अहङ्कार-तन्मात्रा-भूतसृष्टिः, ब्रह्माण्डावरणम्, प्रजासर्गः, त्रिमूर्ति-शैवाधिष्ठानम्

अविशेषवाचकत्वाद् अविशेषास् ततस् तु ते प्रशान्तघोरमूढत्वाद् अविशेषास्ततः पुनः

aviśeṣavācakatvād aviśeṣās tatas tu te praśāntaghoramūḍhatvād aviśeṣāstataḥ punaḥ

अविशेष का ही बोध कराने वाले शब्दों से व्यक्त होने के कारण वे ‘अविशेष’ कहलाते हैं। और फिर, प्रशान्त, घोर तथा मूढ—इन तीन लक्षणों से युक्त होने के कारण भी वे पुनः ‘अविशेष’ कहे जाते हैं।

aviśeṣa-vācakatvātbecause of being denoted in non-specific (non-differentiating) language
aviśeṣa-vācakatvāt:
aviśeṣāḥundifferentiated, without distinct marks
aviśeṣāḥ:
tataḥ tutherefore indeed
tataḥ tu:
tethey
te:
praśāntacalm, quiescent
praśānta:
ghoraterrible, fierce
ghora:
mūḍhatvātbecause of the condition of delusion/obscuration
mūḍhatvāt:
tataḥ punaḥtherefore again
tataḥ punaḥ:

Suta Goswami (narrating to the sages of Naimisharanya)