देवादिसृष्टिकथनम् (वसिष्ठशोकः, पराशरजन्म, एकलिङ्गपूजा, रुद्रदर्शनम्)
अहो ऽद्भुतं मया दृष्टं दुःखपात्री ह्यहं विभो दुःखत्राता भव ब्रह्मन् ब्रह्मसूनो जगद्गुरो
aho 'dbhutaṃ mayā dṛṣṭaṃ duḥkhapātrī hyahaṃ vibho duḥkhatrātā bhava brahman brahmasūno jagadguro
अहो! मैंने अद्भुत दृश्य देखा; पर मैं दुःख की पात्र बन गई हूँ, हे विभो। हे ब्रह्मन्—ब्रह्मा के सूनु, जगद्गुरो—मेरे दुःख के त्राता बनिए।
A distressed supplicant addressing a divine guru-like figure (invoked as 'son of Brahma' and 'world-teacher') within Suta’s narrated frame