Sukta 132
स्मरः। यं देवाः स्मरमसिञ्चन्नप्स्व१न्तः शोशुचानं सहाध्या। तं ते तपामि वरुणस्य धर्मणा
smaráḥ | yáṃ devā́ḥ smaráṃ ásiñcann apsv àntáḥ śóśucānam sahā́dhyā | táṃ te tapāmi váruṇasya dhármaṇā ||
Smara—whom the Gods poured in, within the waters, burning therewithin, together and over all—him I scorch for thee by Varuṇa’s ordinance.
स्मर—जिसे देवों ने जलों के भीतर उँडेला, जो भीतर-ही-भीतर, सर्वत्र, साथ-साथ दहकता रहा—उसे मैं वरुण के धर्म (आदेश) से तेरे लिए तपाता/दग्ध करता हूँ।
Rishi: Atharvanic tradition (unspecified in excerpt)
Devata: Smara (Kāma); Varuṇa as authorizing power; Waters as supporting medium
Chandas: Mixed/irregular (Atharvanic charm-style; not securely determinable from excerpt alone)
Primary: raudra
Secondary: shringara