Verse 16
Ganapati
एतदथर्वशीर्षं योऽधीते । स ब्रह्मभूयाय कल्पते । स सर्वविघ्नैर्न बाध्यते । स सर्वतः सुखमेधते । स पञ्चमहापापात् प्रमुच्यते । सायमधीयानो दिवसकृतं पापं नाशयति । प्रातरधीयानो रात्रिकृतं पापं नाशयति । सायं प्रातः प्रयुञ्जानः पापोऽपापो भवति । धर्मार्थकाममोक्षं च विन्दति ॥१६॥
एतत्-अथर्व-शीर्षम् । यः-अधीते । सः ब्रह्म-भूयाय कल्पते । सः सर्व-विघ्नैः न बाध्यते । सः सर्वतः सुखम् एधते । सः पञ्च-महा-पापात् प्रमुच्यते । सायम् अधीयानः दिवस-कृतम् पापम् नाशयति । प्रातः अधीयानः रात्रि-कृतम् पापम् नाशयति । सायम् प्रातः प्रयुञ्जानः पापः अपापः भवति । धर्म-अर्थ-काम-मोक्षम् च विन्दति ।
etad atharvaśīrṣaṃ yo ’dhīte | sa brahmabhūyāya kalpate | sa sarvavighnair na bādhyate | sa sarvataḥ sukham edhate | sa pañcamahāpāpāt pramucyate | sāyam adhīyāno divasakṛtaṃ pāpaṃ nāśayati | prātar adhīyāno rātrikṛtaṃ pāpaṃ nāśayati | sāyaṃ prātaḥ prayuñjānaḥ pāpo ’pāpo bhavati | dharmārthakāmamokṣaṃ ca vindati ||16||
જે આ અથર્વશીર્ષનું અધ્યયન કરે છે, તે બ્રહ્મભાવને યોગ્ય બને છે. તેને કોઈ વિઘ્ન બાધતું નથી; સર્વ દિશાઓથી સુખમાં સમૃદ્ધિ પામે છે. તે પંચ મહાપાપોથી મુક્ત થાય છે. સાંજે પાઠ કરવાથી દિવસકૃત પાપ નાશ પામે છે; પ્રાતઃ પાઠ કરવાથી રાત્રિકૃત પાપ નાશ પામે છે. સાંજ અને સવાર નિયમિત અનુષ્ઠાન કરનાર પાપી પણ પાપરહિત સમાન બને છે અને ધર્મ, અર્થ, કામ તથા મોક્ષ પ્રાપ્ત કરે છે.
Whoever studies this Atharvaśīrṣa becomes fit for the state of Brahman. He is not afflicted by any obstacles. He prospers in happiness from all sides. He is released from the five great sins. Reciting it in the evening destroys sin committed by day; reciting it in the morning destroys sin committed by night. Practising it both evening and morning, one becomes (as it were) a sinner made sinless. And one attains dharma, artha, kāma, and mokṣa.