Adhyaya 79

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लकुलीशं महाप्रभम् । तस्य पश्चिमदिग्भागे धनुषां सप्तके स्थितम्

ઈશ્વરે કહ્યું—હે મહાદેવી, ત્યાર પછી મહાપ્રભુ લકુલીશના દર્શનાર્થે જવું જોઈએ. તેઓ પશ્ચિમ દિશાના ભાગમાં સાત ધનુષ્ય જેટલા અંતરે સ્થિત છે.

Verse 2

पापघ्नं सर्वजंतूनां शांतं मूर्तिस्थितं प्रभुम् । समायातं महाक्षेत्रे तत्र कायावरोहणात्

સર્વ જીવોના પાપોનો નાશ કરનાર, શાંત અને સાકાર મૂર્તિમાં પ્રતિષ્ઠિત પ્રભુ તે પવિત્ર કાયાવરોહણથી ત્યાં મહાક્ષેત્ર (પ્રભાસ)માં પધાર્યા.

Verse 3

कृत्वा तत्र तपश्चोग्रं दीक्षयित्वात्मशिष्य कान् । कुशकादींश्च चतुर उक्त्वा शास्त्राण्यनेकशः

ત્યાં તેમણે ઉગ્ર તપ કર્યું; પોતાના શિષ્યોને દીક્ષા આપી; કુશક આદિ ચતુરોને ઉપદેશ આપ્યો અને અનેકવાર શાસ્ત્રોનું પ્રવચન કર્યું.

Verse 4

न्यायवैशेषिकादीनि ततः सिद्धिं परां गतः । एवं ज्ञात्वा तु यः सम्यक्तं समर्चयते नरः

ન્યાય-વૈશેષિક આદિ શાસ્ત્રોની સ્થાપના કરીને તેમણે પરમ સિદ્ધિ પ્રાપ્ત કરી. આ જાણીને જે મનુષ્ય તેમને સમ્યક રીતે સમર્ચે છે, તે જ સાચી રીતે પૂજા કરે છે.

Verse 5

कार्त्तिक्यां तु विशेषेण अयने चोत्तरेपि वा । विद्यादानं च तत्रैव दद्याद्विप्राय शालिने

કાર્તિક માસમાં વિશેષરૂપે, અથવા ઉત્તરાયણના સમયમાં પણ, ત્યાં જ વિદ્યાદાન કરવું જોઈએ અને તે શીલવાન યોગ્ય બ્રાહ્મણને અર્પણ કરવું જોઈએ.

Verse 6

सप्तजन्मानि विप्रस्य धनाढ्यस्य कुले शुभे । जायते मतिमान्धीमाञ्छ्रीमानेवं पुनःपुनः

સાત જન્મો સુધી તે વારંવાર ધનાઢ્ય બ્રાહ્મણના શુભ કુળમાં જન્મે છે—બુદ્ધિમાન, વિવેકી અને શ્રીસમૃદ્ધ.

Verse 79

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभास क्षेत्रमाहात्म्ये लकुलीश्वरमाहात्म्य वर्णनंनामैकोनाशीतितमोऽध्यायः

આ રીતે શ્રીસ્કંદ મહાપુરાણની એકાશીતી-સાહસ્રી સંહિતાના સાતમા પ્રભાસખંડના પ્રથમ ‘પ્રભાસ ક્ષેત્રમાહાત્મ્ય’માં ‘લકુલીશ્વરમાહાત્મ્ય વર્ણન’ નામનો ઓગણએંસીમો અધ્યાય સમાપ્ત થયો.