Adhyaya 73

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि कुमारेश्वरमुत्तमम् । लिंगं महाप्रभावं हि महापातकनाशनम्

ઈશ્વરે કહ્યું—હે મહાદેવી! ત્યારબાદ ઉત્તમ કુમારેશ્વર પાસે જાવ; તે મહાપ્રભાવશાળી લિંગ છે, જે મહાપાતકોનો પણ નાશ કરે છે.

Verse 2

धनुषां त्रिंशता देवि वरुणान्नैऋते स्थितम् । गौरीतपोवनाद्देवि दक्षिण स्थानसंस्थितम्

હે દેવી! તે વરુણથી નૈઋત્ય દિશામાં ત્રીસ ધનુષ-પ્રમાણ દૂર સ્થિત છે, અને હે દેવી! ગૌરીના તપોવનના દક્ષિણમાં અવસ્થિત છે.

Verse 3

षण्मुखेन महादेवि तत्र कृत्वा महत्तपः । प्रतिष्ठितं महालिंगं कुमारेशस्ततोऽभवत्

હે મહાદેવી! ત્યાં ષણ્મુખે મહાન તપ કર્યું; ત્યારબાદ મહાલિંગની પ્રતિષ્ઠા થઈ, અને તેથી તે ‘કુમારેશ્વર’ નામે પ્રસિદ્ધ થયું.

Verse 4

यस्तं पूजयते भक्त्या मासमेकं निरन्तरम् । षण्मासस्यार्चनेनैव यत्पुण्यमुपजायते

જે ભક્તિપૂર્વક એક મહિનો સતત તેમની પૂજા કરે છે, તેને તે જ પુણ્ય મળે છે જે અન્યથા છ મહિના અર્ચનાથી ઉપજે છે.

Verse 5

तत्पुण्यं सकलं तस्य कुमारेशार्चनात्सकृत् । लभते दिवसैकेन विधिना यदि पूजयेत्

તે સમગ્ર પુણ્ય તે કુમારેશની એકવાર અર્ચના કરવાથી જ મેળવે છે—જો વિધિપૂર્વક પૂજા કરે—અને તે પણ એક જ દિવસે.

Verse 6

कामं क्रोधं तथा लोभं रागं त्यक्त्वा तु मत्सरम् । ब्रह्मचारी यतिर्भूत्वा सकृदप्येनमर्चयेत्

કામ, ક્રોધ, લોભ, રાગ અને મત્સર ત્યજીને, બ્રહ્મચારી તથા યતિ સમ શિસ્તબદ્ધ બની, તેને એકવાર પણ અર્ચન કરવું જોઈએ.

Verse 7

एवं संपूजिते देवि सम्यग्यात्रा फलं लभेत्

હે દેવી! આ રીતે યોગ્ય રીતે પૂજિત થાય ત્યારે, તીર્થયાત્રાનું સમ્યક ફળ પ્રાપ્ત થાય છે.

Verse 73

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कुमारेश्वरमाहात्म्यवर्णनं नाम त्रिसप्ततितमोऽध्यायः

આ રીતે શ્રીસ્કંદ મહાપુરાણની એકાશીતિસાહસ્રી સંહિતામાં, સાતમા પ્રભાસખંડના પ્રથમ પ્રભાસક્ષેત્રમાહાત્મ્યમાં “કુમારેશ્વરમાહાત્મ્યવર્ણન” નામનો ત્રિસપ્તતિતમ અધ્યાય સમાપ્ત થયો।