Adhyaya 64
આ અધ્યાયમાં ઈશ્વર પ્રભાસક્ષેત્રની પૂર્વ દિશામાં, પાંચ ધનુ જેટલા અંતરે આવેલા એક વિશેષ તીર્થનું વર્ણન કરે છે. તે સ્થાન ‘લક્ષ્મીશ્વર’ નામે પ્રસિદ્ધ છે અને દરિદ્ર્ય તથા અમંગળનો નાશ કરનારું કહેવાય છે. કથાનુસાર દૈત્યોના વધ પછી દેવી લક્ષ્મીને ત્યાં લાવવામાં આવી અને દેવી પોતે પ્રતિષ્ઠાકર્મ કરીને ‘લક્ષ્મીશ્વર’ નામ સ્થાપિત કરે છે. પછી શ્રીપંચમીના દિવસે વિધાનપૂર્વક ભક્તિથી લક્ષ્મીશ્વરની પૂજા કરવાની આજ્ઞા આપવામાં આવે છે. ફલશ્રુતિમાં કહે છે કે ઉપાસક પર લક્ષ્મીની કૃપા અવિચ્છિન્ન રહે છે—તે લક્ષ્મીથી વિયોગ પામતો નથી અને મન્વંતરપર્યંત દીર્ઘકાળ સમૃદ્ધિ-સૌભાગ્ય ભોગવે છે. આ સ્કંદમહાપુરાણના પ્રભાસખંડ, પ્રભાસક્ષેત્રમાહાત્મ્યનો ચોસઠમો અધ્યાય છે.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्यैव पूर्वदिग्भागे धनुषां पंचके स्थितम् । लक्ष्मीश्वरेति विख्यातं दारिद्र्यौघविनाशनम्
ઈશ્વરે કહ્યું—તેના જ પૂર્વ દિશાભાગમાં પાંચ ધનુષના અંતરે ‘લક્ષ્મીશ્વર’ નામે વિખ્યાત (લિંગ) સ્થિત છે, જે દરિદ્રતાના પ્રવાહનો નાશ કરે છે।
Verse 2
यत्र देव्या समानीता लक्ष्मीर्देत्यान्निहत्य च । तेन लक्ष्मीश्वरं नाम स्वयं देव्या प्रतिष्ठितम्
જ્યાં દેવીએ દાનવોનો વધ કરીને લક્ષ્મીને (પુનઃ) પાછી લાવી—તેથી તે (લિંગ) ‘લક્ષ્મીશ્વર’ કહેવાયું, અને દેવીએ જ સ્વયં તેની પ્રતિષ્ઠા કરી।
Verse 3
यस्तं पूजयते भक्त्या श्रीपंचम्यां विधानतः । न विमुक्तो भवेल्लक्ष्म्या यावन्मन्वतरं प्रिये
હે પ્રિયે! જે શ્રીપંચમીના દિવસે વિધાનપૂર્વક ભક્તિથી તેમનું પૂજન કરે છે, તે મન્વંતર જેટલો સમય રહે તેટલો સમય લક્ષ્મીથી વિયોગ પામતો નથી।
Verse 64
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये लक्ष्मीश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुःषष्टितमोऽध्यायः
આ રીતે શ્રી સ્કંદ મહાપુરાણની એકાશીતી-સાહસ્રી સંહિતાના સાતમા પ્રભાસખંડના પ્રથમ પ્રભાસક્ષેત્રમાહાત્મ્યમાં ‘લક્ષ્મીશ્વરમાહાત્મ્યવર્ણન’ નામનો ચોસઠમો અધ્યાય સમાપ્ત થયો।