Adhyaya 53

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि कपिलेश्वरमुत्तमम् । तस्यैव पूर्वदिग्भागे नातिदूरे व्यव स्थितम्

ઈશ્વરે કહ્યું—હે મહાદેવી, ત્યારબાદ ઉત્તમ કપિલેશ્વર પાસે જવું જોઈએ. તે એ જ સ્થાનના પૂર્વ દિશાભાગમાં, બહુ દૂર નથી, સ્થિત છે.

Verse 2

लिंगं महाप्रभावं तु दर्शनात्पापनाशनम् । कपिलोनाम राजर्षिर्यत्र तप्त्वा महातपः

ત્યાંનું લિંગ મહાપ્રભાવશાળી છે; તેના દર્શનથી પાપો નાશ પામે છે. ત્યાં જ કપિલ નામના રાજર્ષિએ મહાતપ કર્યું હતું.

Verse 3

संप्राप्तः परमां सिद्धिं प्रतिष्ठाप्य महेश्वरम् । देवसांनिध्यमीशानं तस्मिंल्लिंगे सदा हरिः

મહેશ્વરને પ્રતિષ્ઠાપિત કરીને તેણે પરમ સિદ્ધિ પ્રાપ્ત કરી. તે લિંગમાં દેવસન્નિધિ છે—ત્યાં ઈશાન સદા વિરાજે છે અને હરિ પણ નિત્ય નિવાસ કરે છે.

Verse 4

शुक्लपक्षे चतुर्दश्यां सर्वलोकहितार्थतः । सप्तकृत्वो महादेवं सोमेशं कपिलेश्वरम् । यः पश्येत्प्रयतो भूत्वा स गोदानफलं लभेत्

શુક્લપક્ષની ચતુર્દશીએ, સર્વ લોકહિતાર્થે, જે નિયમિત બની મહાદેવ સોમેશ તથા કપિલેશ્વરનું સાત વાર દર્શન કરે છે, તે ગોદાન સમાન પુણ્યફળ પામે છે।

Verse 5

तिलधेनुं च यो दद्यात्तस्मिंस्तीर्थे समाहितः । तिलसंख्यायुगान्येव स स्वर्गे वसति प्रिये

હે પ્રિયે! જે તે તીર્થમાં એકાગ્રચિત્તે તિલધેનુનું દાન કરે છે, તે તલના દાણાં જેટલા યુગો સુધી સ્વર્ગમાં વસે છે।

Verse 53

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कपिलेश्वरमाहात्म्यवर्णनं नाम त्रिपञ्चाशोऽध्यायः

આ રીતે શ્રીસ્કંદ મહાપુરાણની એક્યાશી સહસ્ર શ્લોકોની સંહિતામાં, સાતમા પ્રભાસખંડના પ્રથમ ‘પ્રભાસક્ષેત્રમાહાત્મ્ય’માં ‘કપિલેશ્વરમાહાત્મ્યવર્ણન’ નામનો ત્રેપનમો અધ્યાય સમાપ્ત થયો।