Adhyaya 50

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लिंगं राहुप्रतिष्ठितम् । शनैश्चरेश्वराद्देवि वायव्ये संप्रतिष्ठितम्

ઈશ્વરે કહ્યું—હે મહાદેવી, ત્યારબાદ શનૈશ્ચરેશ્વરના નજીક વાયવ્ય (ઉત્તર-પશ્ચિમ) દિશામાં સ્થિત, રાહુ દ્વારા પ્રતિષ્ઠિત લિંગ પાસે જવું જોઈએ.

Verse 2

अजादेव्याश्चोत्तरतो धनुषां सप्तके स्थितम् । मंगलायाः समीपस्थं नातिदूरे व्यवस्थितम्

તે અજાદેવીના ઉત્તર તરફ, સાત ધનુષ્ય જેટલા અંતરે સ્થિત છે; મંગલાના નજીક છે અને બહુ દૂર નથી.

Verse 3

लिंगं महाप्रभावं तु सैंहिकेयप्रतिष्ठितम् । तत्र वर्षसहस्रं तु वैप्रचित्तिस्तपोऽकरोत्

તે લિંગ મહાપ્રભાવશાળી છે, સિંહિકાપુત્ર (રાહુ) દ્વારા પ્રતિષ્ઠિત. ત્યાં વૈપ્રચિત્તીએ હજાર વર્ષ તપ કર્યું.

Verse 4

स्वर्भानुः स महावीर्यो वक्त्रयोधी महासुराः । समाराध्य महादेवं दिव्येन तपसा प्रभुम्

મહાવીર્યવાન, પરાક્રમી અને યુદ્ધપ્રસિદ્ધ મહાસુર સ્વર્ભાનુએ દિવ્ય તપથી પ્રભુ મહાદેવને પ્રસન્ન કર્યો.

Verse 5

लिंगेऽवतारयामास जगद्दीपं महेश्वरम् । यश्चैनं पूजयेद्भक्त्या नरः सम्यक्च पश्यति । तस्य पापं क्षयं याति अपि ब्रह्मवधोद्भवम्

તેણે જગતના દીપ સમા મહેશ્વરને લિંગમાં પ્રગટ કરાવ્યો. જે મનુષ્ય ભક્તિથી પૂજા કરીને સમ્યક દર્શન કરે, તેના પાપ—બ્રહ્મહત્યાજનિત પણ—ક્ષય પામે છે.

Verse 6

नांधो न बधिरो मूको न रोगी न च निर्द्धनः । कदाचिज्जायते मर्त्यस्तेन दृष्टेन भूतले

આ ભૂતલ પર જેને તેનું દર્શન થયું છે, તે મનુષ્ય કદી અંધ, બહેરો, મૂંગો, રોગી કે નિર્ધન બની જન્મતો નથી.

Verse 7

सुखसौभाग्यसंपन्नस्तदा भवति रूपवान् । सर्वकामसमृद्धात्मा मोदते दिवि देववत्

ત્યારે તે સુખ-સૌભાગ્યથી સંપન્ન અને રૂપવાન બને છે; સર્વ કામનાઓથી પરિપૂર્ણ થઈ સ્વર્ગમાં દેવ સમાન આનંદ કરે છે.

Verse 8

इति ते कथितं देवि माहात्म्यं राहुदैवतम् । श्रुत्वा तु मोहनिर्यातो नरो निष्कल्मषो भवेत्

હે દેવી! આ રીતે તને રાહુ-દૈવતનું માહાત્મ્ય કહેલું છે. તેને સાંભળવાથી મનુષ્ય મોહથી મુક્ત થઈ નિષ્કલ્મષ, પાપરહિત બને છે.

Verse 50

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये राह्वीश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम पंचाशोऽध्यायः

આ રીતે એક્યાસી સહસ્ર શ્લોકોની શ્રી સ્કંદ મહાપુરાણ સંહિતાના સાતમા પ્રભાસખંડના પ્રથમ ‘પ્રભાસક્ષેત્ર-માહાત્મ્ય’માં ‘રાહ્વીશ્વર-માહાત્મ્ય-વર્ણન’ નામનો પચાસમો અધ્યાય સમાપ્ત થયો.