Adhyaya 360
આ અધ્યાયમાં ઈશ્વર મહાદેવીને સંબોધીને ‘શૃંગસાર’ નામના પવિત્ર તીર્થનું મહાત્મ્ય જણાવે છે. ત્યાં નિવાસ કરતું લિંગ ‘શૃંગારેશ્વર’ તરીકે પ્રસિદ્ધ છે. સ્થળની પાવનતા એક પ્રાચીન દિવ્ય પ્રસંગ સાથે જોડાય છે—હરિ ગોપીઓ સાથે ત્યાં શૃંગાર-લીલા કર્યાનું કહેવામાં આવે છે; તેથી જ ક્ષેત્ર અને દેવલિંગનું આ નામ સ્થિર થયું. પછી વિધિ-વિધાન મુજબ એ જ સ્થાને ભવ (શિવ)ની પૂજા પાપસમૂહનો નાશ કરનારું કહેવાય છે. ફલશ્રુતિમાં સ્પષ્ટ છે કે દારિદ્ર્ય અને શોકથી પીડિત ભક્ત ત્યાં આરાધના કરે તો આગળ ફરી એવી સ્થિતિ ભોગવવી ન પડે; તેથી આ તીર્થ ઉપચારક ભક્તિ અને ધર્માચરણ માટે માન્ય સ્થાન ગણાય છે.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि स्थानं शृंगसरोऽभिधम्
ઈશ્વરે કહ્યું—ત્યારબાદ, હે મહાદેવી, ‘શૃંગસર’ નામે પ્રસિદ્ધ પવિત્ર સ્થાને જવું જોઈએ।
Verse 2
शृंगारेश्वरनामा च तत्र देवः प्रतिष्ठितः । शृङ्गारं विधिवच्चक्रे यत्र गोपीयुतो हरिः
ત્યાં ‘શૃંગારેશ્વર’ નામે દેવ પ્રતિષ્ઠિત છે; જ્યાં ગોપીઓ સાથે હરિએ વિધિપૂર્વક શૃંગાર કરી પ્રેમભાવે પૂજન કર્યું હતું।
Verse 3
शृङ्गारेश्वरनामा च तेन पापौघनाशनः । पूजयेद्यो विधानेन तत्र स्थाने स्थितं भवम् । दारिद्र्यदुःखसंयुक्तो न स भूयाद्भवे क्वचित्
આથી તેઓ ‘શૃંગારેશ્વર’ તરીકે પ્રસિદ્ધ છે—પાપસમૂહના નાશક. જે વિધિપૂર્વક તે સ્થાને સ્થિત ભવ (શિવ)ની પૂજા કરે, તે ફરી સંસારમાં ક્યાંય દારિદ્ર્ય અને દુઃખથી યુક્ત થતો નથી।
Verse 359
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये शृंगारेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामैकोनषष्ट्युत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
આ રીતે શ્રી સ્કંદ મહાપુરાણની એકાશીતી-સાહસ્રી સંહિતાના સાતમા પ્રભાસખંડના પ્રથમ ‘પ્રભાસક્ષેત્રમાહાત્મ્ય’ માં ‘શૃંગારેશ્વરમાહાત્મ્યવર્ણન’ નામનો ૩૬૦મો અધ્યાય સમાપ્ત થયો।