Adhyaya 355

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि देवगुप्तेश्वरं प्रिये । तत्र पश्चिमवायव्ये यत्र सोमोऽकरोत्तपः

ઈશ્વરે કહ્યું—હે મહાદેવી, પ્રિયે, ત્યારબાદ દેવગુપ્તેશ્વર પાસે જવું જોઈએ. ત્યાં પશ્ચિમ-વાયવ્ય દિશામાં તે સ્થાન છે જ્યાં સોમ (ચંદ્ર) એ તપ કર્યું હતું.

Verse 2

गुप्तो भूत्वा कुष्ठरोगाल्लज्जयाधोमुखः स्थितः । दिव्यं वर्षसहस्रं तु प्रभासक्षेत्र उत्तमे

કુષ્ઠરોગથી પીડિત થઈ, લાજના કારણે મુખ નીચે કરીને તે ગુપ્ત રીતે રહ્યો. ઉત્તમ પ્રભાસક્ષેત્રમાં તે એક હજાર દિવ્ય વર્ષો સુધી એમ જ રહ્યો.

Verse 3

ततः प्रत्यक्षतां यातः सर्वदेवपतिः शिवः । तुष्टो बभूव चंद्रस्य क्षयनाशं तथाऽकरोत्

પછી સર્વદેવપતિ શિવ પ્રત્યક્ષ થયા. પ્રસન્ન થઈ તેમણે ચંદ્રના ક્ષયનો અંત કર્યો.

Verse 4

क्षयरोगविनिर्मुक्तस्ततोऽभून्मृगलांछनः । प्रतिष्ठाप्य महालिंगं सुरासुरनमस्कृतम्

ક્ષયરોગથી મુક્ત થઈ તે ‘મૃગલાઞ્છન’ તરીકે પ્રસિદ્ધ થયો. દેવો અને અસુરો નમસ્કાર કરે તે મહાલિંગની પ્રતિષ્ઠા કરી.

Verse 5

गुप्तस्तेपे तपो यस्मात्तस्माद्गुप्तेश्वरः स्मृतः । सर्वकुष्ठहरो देवो दर्शनात्स्पर्शनादपि

ગોપન રીતે તપ કર્યું હોવાથી તે ‘ગુપ્તેશ્વર’ તરીકે સ્મરાય છે. તે દેવ દર્શનથી અને સ્પર્શથી પણ સર્વ કুষ্ঠ હરી લે છે.

Verse 6

सोमवारे विशेषेण यस्तल्लिंगं प्रपूजयेत् । तस्यान्वयेऽपि देवेशि कुष्ठी कश्चिन्न जायते

હે દેવેશી! જે ખાસ કરીને સોમવારે તે લિંગની પૂજા કરે છે, તેના વંશમાં પણ કોઈ કুষ্ঠી જન્મતો નથી.

Verse 354

इति श्रीस्कान्दे महा पुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गुप्तेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुष्पञ्चाशदुत्तरत्रिशततमो ऽध्यायः

આ રીતે શ્રી સ્કંદ મહાપુરાણની એકાશીતિસાહસ્રી સંહિતાના સાતમા પ્રભાસખંડના પ્રથમ પ્રભાસક્ષેત્રમાહાત્મ્યમાં ‘ગુપ્તેશ્વરમાહાત્મ્યવર્ણન’ નામનો ત્રણસો પંચાવનમો અધ્યાય સમાપ્ત થયો.