Adhyaya 337

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि नारायणगृहं परम् । गोष्पदाद्दक्षिणे भागे सागरस्य तटे शुभे

ઈશ્વરે કહ્યું—પછી, હે મહાદેવી, ગોષ્પદના દક્ષિણ ભાગે, સમુદ્રના શુભ તટ પર સ્થિત ‘નારાયણગૃહ’ નામના પરમ ધામે જવું જોઈએ.

Verse 2

न्यंकुमत्याः समीपे तु सर्वपातकनाशने । तत्रकल्पांतरस्थायी स्वयं तिष्ठति केशवः

સર્વ પાતકોનો નાશ કરનારી ન્યંકુમતીની નજીક, ત્યાં સ્વયં કેશવ કલ્પાંતરો સુધી સ્થિર રહી નિવાસ કરે છે.

Verse 3

पितॄणामुद्धरणार्थाय ह्यस्मिन्रौद्रे कलौ युगे । यदा दैत्यविनाशं स कुरुते भगवान्हरिः

આ રૌદ્ર કલિયુગમાં પિતૃઓના ઉદ્ધાર માટે, જ્યારે-જ્યારે ભગવાન હરિ દૈત્યોના વિનાશનું કાર્ય કરે છે,

Verse 4

विश्रामार्थं तदा तत्र गृहे तिष्ठति नित्यशः । नारायणगृहं तेन विख्यातं जगतीतले

વિશ્રામાર્થે ભગવાન ત્યાં તે ગૃહમાં સદૈવ નિવાસ કરે છે. તેથી પૃથ્વી પર તે ગૃહ ‘નારાયણગૃહ’ તરીકે પ્રસિદ્ધ છે.

Verse 5

कृते जनार्दनोनाम त्रेतायां मधुसूदनः । द्वापरे पुण्डरीकाक्षः कलौ नारायणः स्मृतः

કૃતયુગમાં તેઓ જનાર્દન, ત્રેતામાં મધુસૂદન; દ્વાપરમાં પુણ્ડરીકાક્ષ, અને કલિયુગમાં નારાયણ તરીકે સ્મરાય છે.

Verse 6

एवं चतुर्युगे प्राप्ते पुनःपुनररिन्दम । कृत्वा धर्मव्यवस्थानं तत्स्थानं प्रतिपद्यते

હે અરીન્દમ! ચતુર્યુગનો ચક્ર જ્યારે-જ્યારે પુનઃપુનઃ આવે છે, ત્યારે-ત્યારે તેઓ ધર્મની વ્યવસ્થા સ્થાપી પછી પોતાના ધામને પ્રાપ્ત થાય છે.

Verse 7

एकादश्यां निराहारो यस्तं देवं प्रपश्यति । स पश्यति ध्रुवं स्थाने प्रत्यानन्तं हरेः पदम्

એકાદશીએ નિરાહાર રહી જે તે દેવનું દર્શન કરે છે, તે નિશ્ચયે એ જ પવિત્ર સ્થાને હરિના અનંત અને અવિનાશી પદનું દર્શન કરે છે.

Verse 8

तेन पीतानि वस्त्राणि देयानि द्विजपुंगवे । स्नानं श्राद्धं च कर्तव्यं सम्यग्यात्राफलेप्सुभिः

અતએવ, હે દ્વિજશ્રેષ્ઠ! પીળાં વસ્ત્રો દાનમાં આપવાં જોઈએ; અને યાત્રાનું પૂર્ણ ફળ ઇચ્છનારોએ વિધિપૂર્વક સ્નાન તથા શ્રાદ્ધ પણ કરવું જોઈએ.

Verse 9

इति ते कथितं महाप्रभावं हरिसंकेतनिकेतनोद्भवम् । शृणुते वा प्रयतस्तु यः सुधीः पठते वा लभते स सद्गतिम्

આ રીતે હરિના સંકેત-નિકેતનમાંથી ઉદ્ભવેલ તે મહાપ્રભાવ તને કહ્યો. જે પ્રયત્નપૂર્વક સાંભળે અથવા જે સુજ્ઞપણે પાઠ કરે, તે સદ્ગતિ પામે છે.

Verse 337

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये न्यंकुमतीमाहात्म्ये नारायणगृहमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तत्रिंशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः

આ રીતે શ્રીસ્કાન્દ મહાપુરાણની એકાશી સહસ્ર શ્લોકોની સંહિતામાં, સાતમા પ્રભાસખંડમાં, પ્રથમ પ્રભાસક્ષેત્રમાહાત્મ્યના ન્યંકુમતીમાહાત્મ્ય અંતર્ગત ‘નારાયણગૃહમાહાત્મ્યવર્ણન’ નામનો ત્રણસો સડત્રીસમો અધ્યાય સમાપ્ત થયો.