Adhyaya 327

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो महोदयं गच्छेत्तस्मादीशानसंस्थितम्

ઈશ્વરે કહ્યું—ત્યારબાદ તે સ્થાનથી ઈશાન (ઉત્તર-પૂર્વ) દિશામાં સ્થિત મહોદયે જવું જોઈએ.

Verse 2

विधिना तत्र यः स्नाति तर्पयेत्पितृदेवताः । प्रतिग्रहकृताद्दोषान्न भयं तस्य विद्यते

જે ત્યાં વિધિપૂર્વક સ્નાન કરે, તેણે પિતૃઓ અને દેવતાઓને તર્પણ કરવું જોઈએ; દાન-પ્રતિગ્રહથી થયેલા દોષોથી તેને કોઈ ભય રહેતો નથી.

Verse 3

महोदयं महानन्ददायकं च द्विजन्मनाम् । प्रतिग्रहप्रसक्तानां विषयासक्तचेतसाम् । तेषामपि ददेन्मुक्तिं तेन ख्यातं महोदयम्

મહોદય દ્વિજોને મહાન આનંદ આપનારું છે. પ્રતિગ્રહમાં આસક્ત અને વિષયોમાં ચિત્ત લગાવનારને પણ તે મુક્તિ આપે છે; તેથી તે ‘મહોદય’ તરીકે પ્રસિદ્ધ છે.

Verse 4

तस्य वै रक्षणार्थाय महाकालस्य चोत्तरे । नियुक्ताश्च महादेवि मातरस्तत्र संस्थिताः । तस्मिन्स्नात्वा नरः पूर्वं मातॄस्ताश्च प्रपूजयेत्

તે પવિત્ર ક્ષેત્રના રક્ષણાર્થે—અને મહાકાળના ઉત્તરે—હે મહાદેવી, માતૃદેવીઓ નિયુક્ત થઈ ત્યાં સ્થિત છે. તે તીર્થમાં સ્નાન કરીને મનુષ્યે પ્રથમ તે માતૃશક્તિઓની વિધિપૂર્વક પૂજા કરવી જોઈએ।

Verse 5

एवं देवि मया ख्यातं महोदयमहोदयम् । सर्वपापहरं नृणामभिषेकाच्च मुक्तिदम्

આ રીતે, હે દેવી, મેં આ ‘મહોદય’—પરમ મંગલમય મહોદય—નું વર્ણન કર્યું છે. તે મનુષ્યોના સર્વ પાપો હરે છે અને અભિષેક દ્વારા મુક્તિ આપે છે।

Verse 6

अर्धक्रोशे च तत्तीर्थं समंतात्परिमंडलम् । एतन्मध्यं महासारं सदैव मुनिवल्लभम्

તે તીર્થ ચારે તરફ અર્ધ-ક્રોશ જેટલા વર્તુળાકાર પરિમાણમાં વિસ્તરેલું છે. તેનું મધ્યસ્થાન પરમ સારરૂપ છે અને સદા મુનિઓને પ્રિય છે।

Verse 327

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये महोदयमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्त विंशत्युत्तरत्रिशततमोऽध्यायः

આ રીતે શ્રી સ્કંદ મહાપુરાણની એકાશીતિસાહસ્રી સંહિતાના સાતમા પ્રભાસખંડના પ્રથમ ‘પ્રભાસક્ષેત્રમાહાત્મ્ય’ માં ‘મહોદયમાહાત્મ્યવર્ણન’ નામનો ૩૨૭મો અધ્યાય સમાપ્ત થયો।