Adhyaya 324
આ અધ્યાયમાં ઈશ્વર દેવીને પ્રભાસના ઉત્તર ભાગમાં, વાયવ્ય (ઉત્તર-પશ્ચિમ) દિશાના ઉપપ્રદેશમાં સ્થિત ગણનાથ/વિનાયક-સ્થાનનું માહાત્મ્ય અને પૂજા-વિધિ જણાવે છે. આ વિનાયકને “સર્વસિદ્ધિપ્રદ” કહેવામાં આવ્યો છે; તેમજ તેની સમન્વિત ઓળખ આપવામાં આવે છે કે તે પૂર્વે ધનદ (કુબેર)નો સહચર હતો અને હવે ગણનાથરૂપે નિધિઓનો રક્ષક બની જીવોને સફળતા આપવા ત્યાં નિવાસ કરે છે. પછી કાળવિશેષ સાથે સંક્ષિપ્ત અનુષ્ઠાન જણાવાયું છે—જ્યારે ચતુર્થી તિથિ ભૌમવાર (મંગળવાર) સાથે મળે, ત્યારે ભક્ષ્ય, ભોજ્ય અને મોદક વગેરે નૈવેદ્ય અર્પણ કરીને વિધિપૂર્વક પૂજા કરવી. અંતે ફલશ્રુતિરૂપે સ્પષ્ટ થાય છે કે આવી યોગ્ય આરાધનાથી ધ્રુવ સિદ્ધિ, એટલે નિશ્ચિત સફળતા પ્રાપ્ત થાય છે.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्मादुत्तरदिग्भागे किंचिद्वायव्यमाश्रितम् । विनायकं प्रपश्येच्च सर्वसिद्धिप्रदायकम्
ઈશ્વરે કહ્યું—તે સ્થાનથી ઉત્તર દિશામાં, થોડું વાયવ્ય તરફ, સર્વ સિદ્ધિ પ્રદાન કરનાર વિનાયકનું દર્શન કરવું જોઈએ।
Verse 2
योऽसौ देवि मया ख्यातः सखा मे धनदः पुरा । गणनाथस्वरूपेण निधीनां परिपालकः । लोकानां सिद्धिदानार्थमस्मिन्स्थाने स्थितः प्रिये
હે દેવી, જેને મેં પૂર્વે તને કહ્યો હતો—મારો પ્રાચીન સખા ધનદ (કુબેર), નિધિઓનો રક્ષક—એ જ, હે પ્રિયે, ગણનાથના સ્વરૂપે આ સ્થાને લોકોને સિદ્ધિ આપવા માટે સ્થિત છે.
Verse 3
चतुर्थ्यां भौमवारेण भक्ष्यभोज्यः समोदकैः । पूजयेद्विधिवद्देवि तस्य सिद्धिर्भवेद्ध्रुवम्
હે દેવી, ચતુર્થી તિથિ જ્યારે મંગળવારે આવે, ત્યારે ભક્ષ્ય-ભોજ્ય તથા મોદકાદિ મીઠા નૈવેદ્ય સાથે વિધિપૂર્વક (તેમની) પૂજા કરવી; તેને સિદ્ધિ નિશ્ચિત થાય છે.
Verse 324
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गणनाथमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुर्विंशत्युत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
આ રીતે શ્રીસ્કંદ મહાપુરાણની એકાશીતિસાહસ્રી સંહિતાના સાતમા પ્રભાસખંડના પ્રથમ ‘પ્રભાસક્ષેત્રમાહાત્મ્ય’માં ‘ગણનાથમાહાત્મ્યવર્ણન’ નામનો ત્રણસો ચોવીસમો અધ્યાય સમાપ્ત થયો.