Adhyaya 312
આ અધ્યાયમાં ઈશ્વરના ઉપદેશરૂપે તીર્થ-નિર્દેશ અને વ્રતવિધાન સંક્ષેપમાં વર્ણવાયું છે. ઉત્તર ભાગમાં ‘આઠ ધનુષ’ જેટલા અંતરે સૂર્યસ્વરૂપ બકુલસ્વામીનું સ્થાન છે; તેમના દર્શનને દુઃખ-શોક અને ક્લેશ નાશક કહેવામાં આવ્યું છે. પછી વિધાન છે કે રવિવારે જો સપ્તમી તિથિ આવે, તો રાત્રિભર જાગરણ કરવું. આ વ્રતનું ફળ સર્વ મનોઇચ્છાઓની સિદ્ધિ તથા સૂર્યલોકમાં માન-પ્રતિષ્ઠા અને ઉન્નતિ પ્રાપ્ત થવી એમ જણાવાયું છે. અંતે તેને સ્કંદમહાપુરાણના પ્રભાસખંડ, પ્રભાસક્ષેત્રમાહાત્મ્ય અંતર્ગત ‘બકુલસ્વામી-માહાત્મ્ય’ અધ્યાય તરીકે ઓળખાવવામાં આવ્યું છે.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्मादुत्तरदिग्भागे धनुषामष्टभिः प्रिये । बकुलस्वामिनं सूर्यं तं पश्येद्दुःखनाशनम्
ઈશ્વરે કહ્યું—હે પ્રિયે! ત્યાંથી ઉત્તર દિશામાં આઠ ધનુષના અંતરે બકુલ-સ્વામી નામના સૂર્યનું દર્શન કરવું જોઈએ; તે દુઃખનો નાશ કરનાર છે।
Verse 2
रविवारेण सप्तम्यां कुर्याज्जागरणं नरः । सर्वान्कामानवाप्नोति सूर्यलोके महीयते
રવિવારે સપ્તમી તિથિએ મનુષ્યે જાગરણ કરવું જોઈએ. તે સર્વ ઇચ્છિત કામનાઓ પ્રાપ્ત કરે છે અને સૂર્યલોકમાં માન પામે છે.
Verse 312
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये बकुलस्वामिमाहात्म्यवर्णनंनाम द्वाद शोत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
આ રીતે શ્રીસ્કંદ મહાપુરાણની એકાશીતિસાહસ્રી સંહિતાના સાતમા પ્રભાસખંડમાં, પ્રથમ પ્રભાસક્ષેત્રમાહાત્મ્યમાં ‘બકુલસ્વામી-માહાત્મ્યવર્ણન’ નામનો ત્રણસો બારમો અધ્યાય સમાપ્ત થયો.