Adhyaya 288

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि बालादित्यमिति श्रुतम् । अगत्स्यस्थानतः पूर्वे गव्यूतिद्वितयेन तु

ઈશ્વરે કહ્યું—ત્યારબાદ, હે મહાદેવી, અગસ્ત્યસ્થાનથી પૂર્વ દિશામાં બે ગવ્યૂતિ દૂર આવેલ ‘બાલાદિત્ય’ નામે પ્રસિદ્ધ સ્થાને જવું જોઈએ।

Verse 2

स्थानं सपाटिकानाम तस्यदक्षिणतः स्थितम् । गव्यूतिमात्रं देवेशि बालार्क इति विश्रुतम्

‘સપાટિકા’ નામનું સ્થાન છે; તેના દક્ષિણમાં, હે દેવેશી, એક ગવ્યૂતિ દૂર ‘બાલાર્ક’ નામે પ્રસિદ્ધ સ્થાન આવેલું છે।

Verse 3

यत्र चाराधिता विद्या विश्वामित्रेण धीमता । संस्थाप्य लिंगत्रितयं प्रतिष्ठाप्य तथा रविम्

જ્યાં ધીમાન વિશ્વામિત્રે વિદ્યાની આરાધના કરી; અને ત્રણ લિંગોની સ્થાપના કરીને, રવિ (સૂર્યદેવ) ની પણ પ્રતિષ્ઠા કરી।

Verse 4

विद्यायाः साधनं चक्रे सिद्धिं सूर्यादवाप्तवान् । बालादित्येति तेनासौ ततः ख्यातिमगात्प्रभुः

તેણે તે વિદ્યાની સાધના કરી અને સૂર્યદેવની કૃપાથી સિદ્ધિ પ્રાપ્ત કરી. તેથી તે પ્રભુ ‘બાલાદિત્ય’ નામે પ્રસિદ્ધ થયો.

Verse 5

तं दृष्ट्वा मानवो देवि भास्करपापतस्करम् । न दारिद्र्यमवाप्नोति यावज्जीवति मानवः

હે દેવી, પાપોને હરી લેતા તે ભાસ્કર (સૂર્ય)નું દર્શન કરનાર મનુષ્ય, જેટલો સમય જીવે તેટલો સમય દારિદ્ર્ય પામતો નથી.

Verse 288

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये बालार्कमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टाशीत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

આ રીતે શ્રી સ્કંદ મહાપુરાણની એકાશીતિસાહસ્રી સંહિતાના સાતમા પ્રભાસખંડના પ્રથમ ‘પ્રભાસક્ષેત્રમાહાત્મ્ય’માં ‘બાલાર્કમાહાત્મ્યવર્ણન’ નામનો ૨૮૮મો અધ્યાય સમાપ્ત થયો.