
આ અધ્યાયમાં ઈશ્વર દેવીને કહે છે કે ગૌરીની નજીક ગંધર્વસેનાએ સ્થાપિત કરેલું લિંગ ‘વિમલેશ્વર’ તરીકે પ્રસિદ્ધ છે અને તે સર્વરોગ-વિનાશક છે. તેના સ્થાનનું નિર્દેશન ‘ત્રણ ધનુષ’ જેટલા માપેલા અંતરથી અને ‘પૂર્વ વિભાગ’ જેવી દિશાસૂચનાથી કરવામાં આવ્યું છે, જેથી પવિત્ર ક્ષેત્રમાં માર્ગદર્શન મળે. અહીં ભક્તિપૂર્વક પૂજનનો સંકેત છે; ખાસ કરીને તૃતીયા તિથિએ વ્રતભાવથી પૂજા કરવી અસરકારક ગણાઈ છે. ફલશ્રુતિમાં સ્ત્રી સાધિકાને દૌર્ભાગ્ય-નિવૃત્તિ, ઇષ્ટસિદ્ધિ, પુત્ર-પૌત્ર લાભ અને પ્રતિષ્ઠા પ્રાપ્ત થવાની વાત આવે છે. અંતે આ ઉપદેશને પાતક-નાશક વ્રતકથા તરીકે કહી ત્રેતાયુગના સંદર્ભમાં સ્થાપિત કરીને અધ્યાય પૂર્ણ થાય છે.
Verse 1
ईश्वर उवाच । अथ तत्रैव देवेशि लिंगं गन्धर्वसेनया । स्थापितं घनवाहस्य पुत्र्या गौरीसमीपतः
ઈશ્વરે કહ્યું—હે દેવેશી! ત્યાં જ ઘનવાહનપુત્રી ગંધર્વસેનાએ ગૌરીના સમીપે એક શિવલિંગની સ્થાપના કરી।
Verse 2
धनुषां त्रितये तत्र स्थितं पूर्वविभागतः । विमलेश्वरनामानं सर्वरोगविनाशनम्
ત્યાં ત્રણ ધનુષ જેટલા અંતરે, પૂર્વ વિભાગ તરફ, ‘વિમલેશ્વર’ નામનું લિંગ સ્થિત છે; તે સર્વ રોગોનો નાશ કરે છે।
Verse 3
पूजयित्वा तृतीयायां दौर्भाग्यैर्मुच्यतेऽङ्गना । सर्वान्कामानवाप्नोति पुत्रपौत्रप्रतिष्ठिता
તૃતીયા તિથિએ ત્યાં પૂજન કરવાથી સ્ત્રી દુર્ભાગ્યથી મુક્ત થાય છે; તે સર્વ કામનાઓ પ્રાપ્ત કરે છે અને પુત્ર-પૌત્રોથી પ્રતિષ્ઠિત થાય છે।
Verse 4
इति व्रतं महादेवि त्रेतासंध्यांशके गते । गन्धर्वस्यैवमाख्यातं श्रुतं पातकनाशनम्
હે મહાદેવી! ત્રેતાયુગની સંધ્યાનો અંશ પસાર થયા પછી ગંધર્વે આ રીતે આ વ્રત કહેલું; તેને સાંભળવું પાપનાશક છે।
Verse 27
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गन्धर्वसेनेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तविंशोऽध्यायः
આ રીતે શ્રી સ્કંદ મહાપુરાણની એકાશીતિસાહસ્રી સંહિતાના સાતમા પ્રભાસખંડના પ્રથમ પ્રભાસક્ષેત્રમાહાત્મ્યમાં ‘ગંધર્વસેનેશ્વરમાહાત્મ્યવર્ણન’ નામનો સત્તાવીસમો અધ્યાય સમાપ્ત થયો।