Adhyaya 260

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि देवं सिद्धेश्वरं परम् । तस्यैव पश्चिमे भागे सिद्धैः संस्थापितं पुरा

ઈશ્વરે કહ્યું—ત્યારબાદ, હે મહાદેવી, પરમ દેવ સિદ્ધેશ્વર પાસે જવું જોઈએ. એ જ પવિત્ર સ્થાનના પશ્ચિમ ભાગમાં સિદ્ધોએ પ્રાચીન કાળે એક લિંગ સ્થાપિત કર્યું હતું।

Verse 2

सिद्धा नाम सुराः पूर्वं तत्रागत्य वरानने । लिंगं संस्थापयामासुः सिद्ध्यर्थं सर्ववस्तुषु

હે વરાનને, પ્રાચીન કાળે ‘સિદ્ધ’ નામના દેવગણ ત્યાં આવી સર્વ કાર્યોમાં સિદ્ધિ મેળવવાની ઇચ્છાથી લિંગ સ્થાપિત કર્યું।

Verse 3

ततस्तुष्टो महादेवि तेषां दृष्ट्वा तपो महत् । अणिमादिकमैश्वर्यं तेषां सर्वं ददौ शिवः

હે મહાદેવી, તેમની મહાન તપશ્ચર્યા જોઈ શિવ પ્રસન્ન થયા અને અણિમા વગેરે સર્વ ઐશ્વર્યસિદ્ધિઓ તેમને અર્પણ કરી।

Verse 4

अब्रवीदत्र मे नित्यं सानिध्यं च भविष्यति

તેમણે કહ્યું—‘અહીં મારું નિત્ય સાન્નિધ્ય નિશ્ચયે રહેશે.’

Verse 5

चैत्रे शुक्लचतुर्द्दश्यां योऽत्र मां पूजयिष्यति । स यास्यति परं स्थानं प्रसादान्मम पुण्यकृत्

ચૈત્ર માસના શુક્લ પક્ષની ચતુર્દશીએ જે અહીં ભક્તિપૂર્વક મારી પૂજા કરશે, તે પુણ્યકર્તા મારા પ્રસાદથી પરમ ધામને પામશે।

Verse 6

एवमुक्त्वाऽथ भगवाञ्जगामादर्शनं ततः । सिद्धाश्चैव तदाऽगत्य पूजयंति महेश्वरम्

આમ કહીને ભગવાન ત્યાર પછી અદૃશ્ય થઈ ગયા. ત્યારબાદ સિદ્ધો ફરી આવી મહેશ્વરની પૂજા કરવા લાગ્યા।

Verse 7

यस्तमाराधयेद्भक्त्या संसिद्धिं लभतेऽद्भुताम् । ईप्सितां च सुरश्रेष्ठे तस्मात्तं पूजयेत्सदा

જે ભક્તિપૂર્વક તેમની આરાધના કરે છે, તે અદ્ભુત પૂર્ણ સિદ્ધિ મેળવે છે અને ઇચ્છિત વર પણ, હે દેવશ્રેષ્ઠે! તેથી હંમેશાં તેમની પૂજા કરવી જોઈએ।

Verse 260

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये सिद्धेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम षष्ट्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

આ રીતે શ્રી સ્કંદ મહાપુરાણની એકાશીતિસાહસ્રી સંહિતાના સાતમા પ્રભાસખંડના પ્રથમ પ્રભાસક્ષેત્રમાહાત્મ્યમાં ‘સિદ્ધેશ્વરમાહાત્મ્યવર્ણન’ નામનો બે સો સાઠમો અધ્યાય સમાપ્ત થયો।