Adhyaya 251
ઈશ્વર–દેવીના સંક્ષિપ્ત સંવાદમાં આ અધ્યાય યાત્રિકને આદેશ આપે છે કે ગંગેશ્વરના પૂર્વમાં સ્થિત, શંકર દ્વારા પ્રતિષ્ઠિત ‘શંકરાદિત્ય’ નામના દેવસ્થાનની ભક્તિપૂર્વક પૂજા કરવી. ખાસ કરીને શુક્લ પક્ષની ષષ્ઠી તિથિ આ ઉપાસના માટે અતિ શુભ સમય કહેવાયો છે. વિધિ મુજબ તામ્રપાત્રમાં રક્તચંદન અને લાલ પુષ્પો મેળવી અર્ઘ્ય તૈયાર કરી, સમાહિત ચિત્તે અર્પણ કરવું. આ રીતે ઉપાસક દિવાકર-સંબંધિત પરમ લોક પ્રાપ્ત કરે છે, પરા સિદ્ધિ મેળવે છે અને દરિદ્રતામાં પડતો નથી. અંતે કહે છે કે તે ક્ષેત્રમાં સર્વ પ્રયત્નથી શંકરાદિત્યની આરાધના કરવી, કારણ કે તેઓ સર્વકામ-ફળ-પ્રદાતા છે.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि शंकरादित्यमुत्तमम् । गंगेश्वरस्य पूर्वेण शंकरेण प्रतिष्ठितम्
ઈશ્વરે કહ્યું—હે મહાદેવી! ત્યારબાદ ગંગેશ્વરના પૂર્વમાં શંકરે પ્રતિષ્ઠિત કરેલા ઉત્તમ શંકરાદિત્ય પાસે જવું જોઈએ।
Verse 2
षष्ठ्यां चैव तु शुक्लायामेनं यः पूजयिष्यति । गमिष्यति परं स्थानं यत्र देवो दिवाकरः
શુક્લપક્ષની ષષ્ઠી તિથિએ જે તેમનું પૂજન કરશે, તે તે પરમ ધામને પામશે જ્યાં દેવ દિવાકર (સૂર્ય) નિવાસ કરે છે।
Verse 3
रक्तचंदनमिश्रैश्च रक्तपुष्पैः समाहितः । ताम्रपात्रे समाधाय योऽर्घ्यं दास्यति मानवः । स यास्यति परां सिद्धिं न च याति दरिद्रताम्
જે મનુષ્ય તાંબાના પાત્રમાં અર્ઘ્ય મૂકી, લાલ પુષ્પો તથા રક્તચંદન-મિશ્રિત દ્રવ્ય સાથે એકાગ્રચિત્તે અર્ઘ્ય અર્પે છે, તે પરમ સિદ્ધિ પામે છે અને દરિદ્રતા પામતો નથી।
Verse 4
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तस्मिन्क्षेत्रे वरानने । पूजयेच्छंकरादित्यं सर्वकामफलप्रदम्
અતએવ, હે વરાનને! તે પવિત્ર ક્ષેત્રમાં સર્વ પ્રયત્નથી સર્વકામફલપ્રદ શંકરાદિત્યનું પૂજન કરવું જોઈએ।
Verse 251
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये शंकरादित्यमाहात्म्यवर्णनंनामैकपञ्चाशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः
આ રીતે શ્રી સ્કંદ મહાપુરાણની એકાશીતિસાહસ્રી સંહિતાના સાતમા પ્રભાસખંડના પ્રથમ પ્રભાસક્ષેત્રમાહાત્મ્યમાં ‘શંકરાદિત્યમાહાત્મ્યવર્ણન’ નામનો બે સો એકાવનમો અધ્યાય સમાપ્ત થયો।