Adhyaya 247
આ અધ્યાયમાં ઈશ્વર દેવીને પ્રભાસ-ક્ષેત્રમાં દર્શનયોગ્ય તીર્થસ્થાનો અને સંબંધિત વ્રત-ફળનું ક્રમશઃ વર્ણન કરે છે. પ્રથમ પાપનાશક સૂર્યસ્વરૂપ પિંગલાદિત્યના દર્શનનું વિધાન કહી, સૂર્યદર્શનને શુદ્ધિકારક અને પુણ્યપ્રદ ગણાવે છે. પછી પિંગા દેવીને પાર્વતીના સ્વરૂપરૂપે દર્શાવી, એ જ પવિત્ર પરિક્રમામાં દેવીપૂજાનું મહત્ત્વ સ્થાપે છે. ત્યારબાદ તૃતીયા તિથિએ વિશેષ ઉપવાસ કરવાની આજ્ઞા છે; તે કરવાથી ઇષ્ટસિદ્ધિ તથા ધન, સંતાન વગેરે શુભ ફળ પ્રાપ્ત થાય છે. અંતે શુક્રેશ્વર નામના લિંગ/ધામના દર્શનથી સર્વ પાતકોમાંથી મુક્તિ મળે છે એમ કહે છે. આમ દર્શન, ઉપવાસ અને ભક્તિ—ક્ષેત્રમાં નૈતિક-આધ્યાત્મિક શુદ્ધિના ઉપાય તરીકે પ્રતિપાદિત થાય છે.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तत्रैव संस्थितं पश्येत्सूर्यं पापप्रणाशनम् । तथा च पिंगलां देवीं पार्वतीरूपधारिणीम्
ઈશ્વરે કહ્યું—ત્યાં જ સ્થિત રહી પાપનાશક સૂર્યનું દર્શન કરવું જોઈએ. તેમજ પાર્વતીરૂપ ધારણ કરનાર દેવી પિંગળાનું પણ દર્શન કરવું જોઈએ.
Verse 2
तृतीयायां विशेषेण ह्युपवासं करोति यः । सर्वान्कामानवाप्नोति धनवान्पुत्रवान्भवेत्
જે વિશેષ કરીને તૃતીયા તિથિએ ઉપવાસ કરે છે, તે સર્વ ઇચ્છિત કામનાઓ પ્રાપ્ત કરે છે અને ધનવાન તથા પુત્રવાન બને છે.
Verse 3
तत्रैव संस्थितं पश्येच्छुकेश्वरमिति श्रुतम् । तं दृष्ट्वा मानवो देवि मुक्तः स्यात्सर्वपातकैः
ત્યાં જ સ્થિત રહી શુક્રેશ્વરનું દર્શન કરવું જોઈએ—એવું શ્રુતિમાં સાંભળ્યું છે. હે દેવી, તેમનું દર્શન કરતાં મનુષ્ય સર્વ પાપોથી મુક્ત થાય છે.
Verse 247
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये पिंगलादित्यपिंगादेवीशुक्रेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तचत्वारिंश दुत्तरद्विशततमोऽध्यायः
આ રીતે શ્રીસ્કંદ મહાપુરાણની એકાશીતિસાહસ્રી સંહિતાના સાતમા પ્રભાસખંડના પ્રથમ પ્રભાસક્ષેત્રમાહાત્મ્યમાં ‘પિંગલાદિત્ય, પિંગા દેવી અને શુક્રેશ્વર મહાત્મ્યવર્ણન’ નામનો બે સો સત્તાવીસ નહિ, પરંતુ બે સો સત્તાલીસમો અધ્યાય સમાપ્ત થયો.