Adhyaya 240
આ અધ્યાયમાં ‘ઈશ્વર ઉવાચ’ એવા ઈશ્વરકેન્દ્રિત વચનથી બલભદ્ર, સુભદ્રા અને શ્રીકૃષ્ણ—આ ત્રયનું માહાત્મ્ય વર્ણવાયું છે. આ ત્રણે અત્યંત પુણ્યપ્રદ અને આધ્યાત્મિક રીતે ફળદાયક છે; ખાસ કરીને શ્રીકૃષ્ણને ‘સર્વપાતકનાશન’—સમસ્ત પાપોનો નાશ કરનાર—રૂપે સ્પષ્ટ કર્યો છે. કલ્પસ્મૃતિ દ્વારા તેમની મહિમા સ્થાપિત થાય છે: પૂર્વ કલ્પમાં હરિએ આ જ સ્થાને ગાત્રોત્સર્ગ (દેહત્યાગ) કર્યો હતો અને વર્તમાન કલ્પમાં પણ તેવી જ સ્મૃતિ કહેવાય છે. નાગરાદિત્યના સાન્નિધ્યમાં જે બલભદ્ર-સુભદ્રા-કૃષ્ણની પૂજા કરે છે, તેઓ સ્વર્ગગામી થાય છે—એવી ફળશ્રુતિ અહીં આપવામાં આવી છે.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि बलभद्रं सुरेश्वरम् । सुभद्रां च तथा कृष्णं सर्वपातकनाशनम्
ઈશ્વરે કહ્યું—હે મહાદેવી! ત્યારબાદ દેવોના અધિપતિ બલભદ્ર પાસે જવું; તેમજ સुभદ્રા અને સર્વ પાતકોનો નાશ કરનાર શ્રીકૃષ્ણના પણ દર્શન કરવા.
Verse 2
पूर्व कल्पे महादेवि देहमत्रात्यजद्धरिः । अस्मिन्कल्पेपि च पुनर्गात्रोत्सर्गमिति स्मृतम्
હે મહાદેવી! પૂર્વ કલ્પમાં હરિએ અહીં દેહત્યાગ કર્યો હતો; અને આ કલ્પમાં પણ આ સ્થાન ફરી દેહત્યાગસ્થાન તરીકે સ્મરાય છે.
Verse 3
तत्र ये पूजयिष्यंति नागरादित्यसंनिधौ । बलभद्रं सुभद्रां च कृष्णं ते स्वर्गगामिनः
જે ત્યાં નાગરાદિત્યના સાન્નિધ્યમાં બલભદ્ર, સુભદ્રા અને કૃષ્ણની પૂજા કરશે, તે ભક્તો સ્વર્ગગામી થાય છે.
Verse 240
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां सहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये बलभद्र सुभद्रा कृष्ण माहात्म्यवर्णनंनाम चत्वारिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः
આ રીતે શ્રી સ્કંદ મહાપુરાણની એકાશીતી-સાહસ્રી સંહિતાના સાતમા પ્રભાસખંડના પ્રથમ ‘પ્રભાસક્ષેત્રમાહાત્મ્ય’માં ‘બલભદ્ર-સુભદ્રા-કૃષ્ણ માહાત્મ્યવર્ણન’ નામનો બે સો ચાળીસમો અધ્યાય સમાપ્ત થયો.