Adhyaya 229

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि गंगां त्रिपथगामिनीम् । अनरकेशतो देवि ऐशान्यां दिशि संस्थिताम्

ઈશ્વરે કહ્યું—ત્યારબાદ, હે મહાદેવી, ત્રિપથગામિની ગંગા પાસે જવું; હે દેવી, તે અનરકેશથી ઈશાન (ઉત્તર-પૂર્વ) દિશામાં સ્થિત છે.

Verse 2

स्वयंभूतां धरामध्यादानीतां विष्णुना पुरा । यादवानां तु मुक्त्यर्थं सर्वपापोपशान्तये

તે સ્વયંભૂ છે; પૂર્વકાળે વિષ્ણુએ તેને ધરતીના મધ્યમાંથી લાવી, યાદવોની મુક્તિ માટે અને સર્વ પાપોના ઉપશમ માટે પ્રગટ કરી હતી.

Verse 3

यस्तत्र कुरुते स्नानं कथंचित्पुण्यसंचयात् । श्राद्धं चैव विधानेन न स शोचेत्कृताकृते

જે ત્યાં કોઈ રીતે પুণ્યસંચયથી સ્નાન કરે છે અને વિધાનપૂર્વક શ્રાદ્ધ પણ કરે છે, તે કરેલા-ન કરેલા વિષે શોક કરતો નથી.

Verse 4

ब्रह्माण्डं सकलं दत्त्वा यत्पुण्यफलमाप्नुयात् । तत्पुण्यं प्राप्नुयाद्देवि कार्तिक्यां जाह्नवीजले

હે દેવી! સમગ્ર બ્રહ્માંડનું દાન કરવાથી જે પુણ્યફળ મળે છે, તે જ પુણ્ય કાર્તિક માસમાં જાહ્નવી (ગંગા)ના જળમાં સ્નાનાદિ કરવાથી પ્રાપ્ત થાય છે।

Verse 5

कलौ युगे तु संप्राप्ते दुर्ल्लभं तत्र दर्शनम् । किं पुनः स्नानदानं तु प्रभासे जाह्नवीजले

કલિયુગ આવી પહોંચે ત્યારે ત્યાંનું દર્શન પણ દુર્લભ બને છે; તો પ્રભાસે જાહ્નવી-જળમાં સ્નાન અને દાન તો કેટલું વધુ દુર્લભ હશે!

Verse 229

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गंगामाहात्म्यवर्णनंनामैकोनत्रिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः

આ રીતે શ્રી સ્કંદ મહાપુરાણની એકાશીતિસાહસ્રી સંહિતાના સાતમા પ્રભાસખંડના પ્રથમ પ્રભાસક્ષેત્ર-માહાત્મ્યમાં ‘ગંગા-માહાત્મ્ય-વર્ણન’ નામનો બે સો ઓગણત્રીસમો અધ્યાય સમાપ્ત થયો।