Adhyaya 210
આ અધ્યાયમાં ઈશ્વર મહાદેવીને સંક્ષિપ્ત તીર્થ-ઉપદેશ આપે છે. પ્રભાસક્ષેત્રના પવિત્ર નકશામાં દિશા-સૂચન અને અંતર/પરિમાણના સંકેત મુજબ સ્થિત ‘ઉત્તમ’ તીર્થ પુલસ્ત્યેશ્વર તરફ જવાનું જણાવે છે. ત્યાં પ્રથમ દર્શન કરીને પછી વિધાનતઃ (યોગ્ય વિધિ મુજબ) પૂજા કરવી—આ ભક્તિક્રમ નિર્ધારિત છે. ફલશ્રુતિમાં દૃઢ વચન છે કે ઉપાસક સાત જન્મોના સંચિત પાપોથી મુક્ત થાય છે—“એમાં સંશય નથી.” આ અધ્યાય સ્થાન-માર્ગદર્શન, પૂજા-વિધિ અને પાપક્ષય-ફળને એક જ તીર્થ-એકમમાં જોડે છે.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि पुलस्त्येश्वरमुत्तमम् । मार्कंडेयोत्तेरे भागे धनुषां पञ्चके स्थितम्
ઈશ્વરે કહ્યું—હે મહાદેવી, ત્યારબાદ ઉત્તમ પુલસ્ત્યેશ્વર તીર્થમાં જવું જોઈએ; તે માર્કંડેયના ઉત્તર ભાગે પાંચ ધનુષ જેટલા અંતરે સ્થિત છે।
Verse 2
तं दृष्ट्वा मानवो देवि पूजयित्वा विधानतः । सप्तजन्मार्जितात्पापान्मुच्यते नात्र संशयः
હે દેવી, તેનું દર્શન કરીને અને વિધાનપૂર્વક પૂજન કરવાથી મનુષ્ય સાત જન્મોમાં સંચિત પાપોથી મુક્ત થાય છે—એમાં શંકા નથી।
Verse 210
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये पुलस्त्येश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम दशोत्तरद्विशततमोऽध्यायः
આ રીતે શ્રી સ્કંદ મહાપુરાણની એકાશીતિસાહસ્રી સંહિતાના સાતમા પ્રભાસખંડના પ્રથમ પ્રભાસક્ષેત્રમાહાત્મ્યમાં ‘પુલસ્ત્યેશ્વરમાહાત્મ્યવર્ણન’ નામનો બે સો દસમો અધ્યાય સમાપ્ત થયો।