
આ અધ્યાયમાં ઈશ્વર સ્વયં મહાદેવીને સીધો તત્ત્વોપદેશ આપે છે. પ્રભાસ-ક્ષેત્રમાં યાત્રિકે કયા ક્રમે આગળ વધવું તે જણાવતાં તેઓ યમેશ્વર પાસે જવા કહે છે અને યમેશ્વરને “અનુત્તમ” (અતિ શ્રેષ્ઠ) તરીકે મહિમાવંત કરે છે. મંદિરનું સ્થાન પણ દર્શાવાયું છે—નૈઋત્ય (દક્ષિણ-પશ્ચિમ) દિશામાં, બહુ દૂર નહીં—અટલે આ વર્ણન માર્ગદર્શક અને વિધિસૂચક બને છે. ફળશ્રુતિ સંક્ષિપ્ત અને સ્પષ્ટ છે: માત્ર યમેશ્વરનું દર્શન કરવાથી પાપ-શમન થાય છે અને તે સર્વ ઇચ્છિત કામનાઓનું ફળ આપનાર (સર્વકામ-ફલ-પ્રદ) કહેવાય છે. અંતે કોલોફનમાં તેને સ્કંદ મહાપુરાણના પ્રભાસખંડ, પ્રભાસ-ક્ષેત્ર-માહાત્મ્ય અંતર્ગત “યમેશ્વર-માહાત્મ્ય-વર્ણન” અધ્યાય તરીકે નિર્દિષ્ટ કરવામાં આવ્યું છે.
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि यमेश्वरमनुत्तमम् । तस्यैव नैरृते भागे नातिदूरे व्यवस्थितम्
ઈશ્વરે કહ્યું—ત્યારબાદ, હે મહાદેવી, તે જ સ્થાનના નૈઋત્ય ભાગમાં બહુ દૂર ન સ્થિત અનુત્તમ યમેશ્વર પાસે જવું જોઈએ।
Verse 2
दर्शनात्पापशमनं सर्वकामफलप्रदम्
દર્શનથી પાપ શમન થાય છે અને તે ધામ સર્વ કામનાઓનું ફળ આપે છે।
Verse 193
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये यमेश्वरमाहात्म्यवर्णनं नाम त्रिणवत्युत्तरशततमोऽध्यायः
આ રીતે શ્રી સ્કંદ મહાપુરાણની એકાશી સહસ્ર શ્લોકોની સંહિતામાં, સાતમા પ્રભાસખંડના પ્રથમ ‘પ્રભાસક્ષેત્રમાહાત્મ્ય’ વિભાગમાં ‘યમેશ્વરમાહાત્મ્યવર્ણન’ નામનો એકસો ત્રાણુંમો અધ્યાય સમાપ્ત થયો।